Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Δια-στροφές



Ιδού ακόμη μια καλή αφορμή για ορισμένες σκέψεις πάνω στην αισθητική, την ιδεολογία και τις σημειολογικές τους διαπλοκές: η γνωστή αυτή φωτογραφία του Robert Doisneau με προφανές θέμα το ανδρικό πορνογραφικό βλέμμα.


Ι. Κάδρα και Καδράρισμα
Με την λέξη καδράρισμα εννοείται η διαδικασία καθορισμού του πεδίου του ορατού, η απόφαση επομένως για το τι περιλαμβάνεται στον οπτικοποιημένο χώρο και το τι αποκλείεται από αυτόν. Το φυσικό, εικονικό ίχνος της επιλογής είναι το ίδιο το φωτογραφικό κάδρο με όσα οπτικά στοιχεία αυτό περιέχει (γωνία λήψης, φωτισμός, επιλογή θέματος μέσα στο χώρο, έκταση του οπτικού πεδίου). Στην φωτογραφία αυτή όμως υπάρχουν πολλαπλά κάδρα, κάδρα μέσα σε κάδρα, κάδρα που καθρεφτίζονται θαρρρείς σε ένα πολλαπλασιαστικό καθρέφτη: Πρώτον, το κάδρο της ίδιας της φωτογραφίας (ας το πούμε "τεχνολογικό" κάδρο). Δεύτερο, το κάδρο που σχηματίζει η βιτρίνα του καταστήματος (ας το πούμε "κοινωνικο-ιστορικό" κάδρο, μιας και η βιτρίνα είναι παράγωγο συγκεκριμένων ιστορικών και οικονομικών ζυμώσεων στις καταναλωτικές κοινωνίες του βιομηχανικού καπιταλισμού και δεν προϋπάρχει των τελών του 19ου αιώνα). Τρίτον, τα δύο κάδρα αριστερά και στο κέντρο της φωτογραφίας, τα οποία εμφανώς φιλοξενούν πίνακες ζωγραφικής. Ασ' τα πούμε "αισθητικά" κάδρα, μιας και κάνουν αναφορά στην εικαστική τέχνη που προηγήθηκε ιστορικά της φωτογραφίας, αλλά ας λάβουμε υπόψη ότι αυτή η αναφορά έχει συγκεκριμένες προεκτάσεις, λόγω της τεράστιας επιρροής που άσκησε η εφεύρεση της φωτογραφίας στη ζωγραφική (την πίεση δηλαδή που άσκησε στους ζωγράφους να εφεύρουν μη-μιμητικούς τρόπους αναπαράστασης για να ανταγωνιστούν τον φωτογραφικό ρεαλισμό που είχε περιθωριοποιήσει την ανάγκη για ρεαλιστική τεχνοτροπία στη ζωγραφική).

ΙΙ.Βλέμμα
Η φωτογραφία δραματοποιεί την χωρική διασταύρωση μιας σειράς βλεμμάτων: α. Το βλέμμα της φωτογραφικής μηχανής και, σε δεύτερο χρόνο, του θεατή της φωτογραφίας. Το βλέμμα αυτό έχει ως κύρια "αφηγηματικά" αντικείμενά του δύο άλλα βλέμματα και την ασυμπτωτική τους διάταξη στο χώρο: β. Το βλέμμα της γυναίκας που εστιάζεται στο κεντρικό, "αισθητικό" κάδρο γ. το βλέμμα του άντρα, που εστιάζεται διαγώνια στο δεύτερο "αισθητικό" (και ο όρος εδώ είναι συνειδητά ειρωνικός) κάδρο, αυτό που βρίσκεται στα αριστερά.

ΙΙΙ. Μέσα-έξω
Συνάμα, η φωτογραφία ανατρέπει τον συνήθως δεδομένο συσχετισμό του μέσα και του έξω ως χωρικών εννοιών. Και αυτό διότι το σημείο λήψης είναι μέσα από το κατάστημα, και όχι όπως θα ήταν το σύνηθες, από τη σκοπιά των παρατηρητών της βιτρίνας. Ουσιαστικά το σημείο όρασης είναι εκεί που συνήθως βρίσκεται το αντικείμενο όρασης και αυτός που παρατηρείται από τη θέση του συνήθως παρατηρημένου είναι ο συνήθως παρατηρητής. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι οι χωρικές σχέσεις δρόμου-καταστήματος αναστρέφονται επίσης. H "πραγματική ζωή" έξω στο δρόμο γίνεται έκθεμα μιας βιτρίνας το γυαλί της οποίας "κόβει" σε δύο κατευθύνσεις (μετατρέποντας τον παρατηρητή σε έκθεμα)."Μέσα¨και "έξω" μπαίνουν εντός εισαγωγικών γιατί χάνουν το απόλυτο νόημα τους, γίνονται σχετικές έννοιες που εξαρτώνται από την θέση αντίληψης.

ΙV. Μπρος-πίσω
Tο κεντρικό αντικείμενο του σημασιοδοτικού κάδρου, το "αισθητικό" κάδρο στη μέση, μας γυρνάει κυριολεκτικά την πλάτη του, το πίσω του μέρος. Το έτερο "αισθητικό" κάδρο μας αποκαλύπτει το "πρόσωπό" του, αλλά αυτό το πρόσωπο δεν είναι τίποτε άλλο από τα οπίσθια μιας γυναίκας. Το "μπρος", και στις δύο περιπτώσεις, είναι ταυτόχρονα "πίσω": το κάδρο στο μπροστινό μέρος της βιτρίνας μας παρουσιάζει την πίσω του όψη, η έμπροσθεν όψη του άλλου κάδρου μας παρουσιάζει την οπίσθια όψη ενός γυναικείου σώματος.

Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η αναστροφή στην καθοδήγηση του βλέμματος του θεατή της φωτογραφίας. Επιχειρώντας να ξεκινήσει από το κέντρο όπως κάνει συνήθως ασυναίσθητα, το βλέμμα αντικρύζει ένα μη-θέαμα, την σκοτεινή πίσω πλευρά ενός καμβά, και έναν μη-θεατή, τη γυναίκα που κοιτάζει ένα αντικείμενο που από τη δική μας σκοπιά δεν προσφέρεται για κοίταγμα. Λοξεύοντας δεξιά, το βλέμμα πέφτει πάνω στο διαγώνιο βλέμμα του άντρα και ακολουθεί τη νοητή του γραμμή για να φτάσει στο χωρικά "έκκεντρο" συμβολικό κέντρο του πίνακα: τα τουρλωτά οπίσθια της εικονιζόμενης νεαράς. Το βλέμμα επομένως εκπαιδεύεται σε μία κυριολεκτική έκδοση της "δια-στροφής", της "σεξουαλικής παρέκκλισης". Βγαίνει από την φυσιολογική τροχιά του, γίνεται έκκεντρο, περιδιαβαίνει τον χώρο πλαγίως και όχι ευθέως, δια-στρέφεται, παρεκκλίνει για να αποκτήσει τελικά το αντικείμενο-ανταμοιβή της δια-στροφής του: το μη πραγματικό, φαντασιακό σώμα του πορνογραφικού φετίχ και όχι το πραγματικό αλλά βαρετό, μη σεξουαλικά διεγερτικό σώμα της γυναίκας με σάρκα και οστά.

V. Cherchez la femme
Η "προτιμητέα" όπως θα έλεγε η σημειωτική, ανάγνωση της φωτογραφίας είναι ως ενός συνομωτικού αστείου σε βάρος της γυναίκας. Η "συνομωσία" τίθεται σε λειτουργία στο ποσοστό που το βλέμμα του θεατή, απογοητευμένο από το μη θέαμα στο κέντρο της φωτογραφίας "ανακαλύπτει" το "πραγματικό θέαμα" (τα οπίσθια) και ταυτίζεται έτσι με το ανδρικό, πορνογραφικό βλέμμα (και αυτό είτε ο θεατής είναι άντρας είτε γυναίκα). Η φωτογραφία επομένως εκπαιδεύει το βλέμμα στην ανδρική θέαση των πραγμάτων, του διδάσκει ότι η ανδροποίηση του βλέμματος είναι ο τρόπος που ο θεατής μπορεί να ανταμειφθεί με το φωτογραφικό νόημα.

Ποιό είναι αυτό το νόημα; Μα φυσικά ότι η γυναίκα με σάρκα και οστά είναι ανόητη, ότι την στιγμή που η ίδια κοιτά το τίποτα, εμείς ως θεατές και ο άντρας της κάνουμε μπανιστήρι σε βάρος της, κοιτάμε κάποια άλλη, σαφώς πιο ενδιαφέρουσα.

Είναι όμως απλά και μόνον έτσι τα πράγματα; Ποιος μας λέει ότι η γυναίκα δεν έχει ήδη δει αυτό που εμείς αυτοκολακευόμαστε ότι ανακαλύψαμε πριν την στιγμή της φωτογραφίας, και ότι δεν έχει ήδη αποστρέψει το βλέμμα της από αυτό το θέαμα, συνειδητά και σιωπηρά; Ποιος μας λέει ότι δεν έχει μάθει να είναι γυναίκα ακριβώς μαθαίνοντας πως να φαίνεται ότι δεν κοιτάει, πως να φαίνεται ότι αποστρέφει το βλέμμα από ένα θέαμα που την εξευτελίζει, την σπρώχνει στην ορατότητα ως μειονεκτούσα απέναντι στο σεξουαλικό ιδανικό της ανδρικής φαντασίας;

Είναι ενδιαφέρον ότι η γυναίκα φαίνεται να μιλάει (ανοιχτό στόμα) ενώ ο άνδρας περιορίζεται στο να κοιτά: Τι λέει; Πιθανόν κάτι για αυτό που βλέπει; Τι βλέπει όμως; Δεν γνωρίζουμε,αν και μέχρι πριν λίγο νιώθαμε σίγουροι ότι γνωρίζουμε αυτό που η ίδια δεν γνωρίζει. Τι είναι αυτό που γνωρίζει αυτή η χωρίς γνώση γυναίκα που εμείς, οι θεατές που ενδίδουν στην φωτογραφική παγίδα της αυτάρεσκης γνώσης, δεν γνωρίζουμε καν ότι δεν γνωρίζουμε; Ίσως την όλη υπόθεση του τι σημαίνει "κοιτάζω" ή "δεν κοιτάζω" ως βασικού τρόπου κατασκευής του φύλου σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Ή του τι σημαίνει το "φαίνομαι να μην κοιτάζω γιατί ξέρω τι θα δω". " Ή "μαθαίνω να μην κοιτάζω γιατί ξέρω ότι με κοιτάζουν, μιας και η κατασκευή μου ως αξιοπρεπούς κυρίας εξαρτάται από τη φύλαξη της γραμμής που με χωρίζει από την γυναίκα-αντικείμενο του ανδρικού βλέμματος".


Τα ερωτήματα αυτά όμως--ερωτήματα που πλανώνται, αν θέλετε, στις παρυφές της φωτογραφίας, στο κοινωνικό και συνάμα ενσωματωμένο πριν και το μετά της--την βγάζουν από την πορνογραφική της τροχιά. Αποσπώντας το βλέμμα που βρίσκεται έξω από το "τεχνολογικό" κάδρο από αυτό που δεσπόζει μέσα σ'αυτό, εκθέτουν το πρώτο σε αυτό που θέλει να αποφύγει: το θέαμα του εαυτού του ως ασύνειδου ηδονοβλεψία, εξουσιαστικού σκηνοθέτη της κατανομής στο χώρο σωμάτων και βλεμμάτων, γνώσης και άγνοιας, υποκειμένου και αντικειμένου.

http://clamorous-being.blogspot.gr/search/label/%CE%A3%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CF%85%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος