Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ:  «Άψογη χρήση της λογικής διαδικασίας για οποιοδήποτε περιεχόμενο σκέψης».



«Αφού δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την ουσία του λόγου, μπορούμε να παρατηρούμε τη λειτουργία του»

  ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ




Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ, Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ.

Στον Μεσαίωνα οι αισθήσεις εξισώνονται με τη φθορά και την αμαρτία.
Η συγκεκριμένη αντίληψη αμφισβητείται κατά την Αναγέννηση, ενώ κατά το Διαφωτισμό αποκαθίστανται οι αισθήσεις, από τη μια Επιστημονικά και από την άλλη κοινωνικοπολιτικά.

Ο Άνθρωπος γίνεται κυρίαρχος στη φύση, την οποία διαμορφώνει, μέσω της γνώσης που παρέχει η μαθηματική φυσική Επιστήμη.

Η αλματώδης πρόοδος της Επιστήμης του 17ου αι. έχει καταβολές στην εγκατάλειψη της αριστοτελικής τελεολογίας, της οποίας οι ποιοτικές διαφορές δε δύναται να αναχθούν σε απλούστερα στοιχεία, με την έρευνα να επικεντρώνεται σε ποσοτικά μετρήσιμες ιδιότητες.

Η συγκεκριμένη μεταστροφή αποφέρει μηχανιστικές αντιλήψεις όπως του Χομπς και του Λαμετρί, ενώ τεράστια υπήρξε και η συμβολή του Γαλιλαίου.

Η Επιστημονική Επανάσταση είχε ακόμα μεγαλύτερες ιστορικές συνέπειες και από την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση.

Η σημασία της Επιστήμης εμπεριέχεται περισσότερο στη νέα λειτουργία της από το περιεχόμενό της, καθώς η έννοια της «ανάλυσης» αποτελεί το κλειδί κατανόησης του πνευματικού κόσμου του 18ου αι.

Ωστόσο, παραμένουν δυσδιάκριτα ακόμα τα όρια Επιστήμης & Φιλοσοφίας.

Αφενός, η Φιλοσοφία αποτελεί προϋπόθεση των άλλων επιστημών, αφετέρου οι Επιστήμες της Φύσης αποτελούν πρότυπο για τη φιλοσοφία.

Συνάμα, γίνεται προσπάθεια διεύρυνσης της επιστημονικής εποπτείας σε χώρους όπως: η Αισθητική, η Κοινωνική & Πολιτική Θεωρία.

Η σύζευξη Επιστήμης & Φιλοσοφίας ευνοεί τον Εμπειρισμό, κυρίως μέσω του Λοκ.

ΤΖΩΝ ΛΟΚ

Ως πρώτη αρχή του Εμπειρισμού αναφαίνεται η δυσπιστία στα μαθηματικά, καθώς η αλλαγή στην αντίληψη για την ύλη επιφέρει τον εμπλουτισμό της με ιδιότητες πέραν εκείνης της έκτασης.

Συνεπώς, τα μαθηματικά δεν μπορούν να περιγράψουν την πολυμορφία του κόσμου, μιας κι από τη φύση τους αποβάλλουν τις κυριότερες ιδιότητές του.

Στο μέτρο που για τον Εμπειρισμό, η γνώση προέρχεται από τις αισθήσεις, τότε τα μαθηματικά αποτελούν γενικεύσεις, σε μεγάλο βαθμό αφαίρεσης των εντυπώσεών μας. Δηλαδή, στην ουσία πρόκειται για ταυτολογίες.

Επιπλέον, ο κοσμικός χαρακτήρας της Φιλοσοφίας του Διαφωτισμού θέτει τη Γνώση στην υπηρεσία της βελτίωσης της ανθρώπινης ζωής.

Από τα τέλη του 17ου αι. ενδυναμώνεται μια αντι- ασκητική τάση που κορυφώνεται τον 18ο αι. Ο άνθρωπος δεν αποτελεί μόνο κυρίαρχο της Φύσης αλλά και μέρος της.

Στη συγκεκριμένη υποχώρηση του Ορθολογισμού έναντι του Εμπειρισμού συνέβαλε ο καρτεσιανός δυισμός ύλης – πνεύματος, με την έννοια ότι η πρώτη εμπεριέχει τις αιτίες κίνησής της και ο Θεός αποσύρεται από το προσκήνιο.

Βέβαια, η προηγούμενη θέση βοηθάει τη μελέτη φυσικών φαινομένων, αλλά ενέχει και κινδύνους για τη θεμελίωση της ηθικής και το σεβασμό κανόνων που διέπουν την κοινωνική συμβίωση.

Γι’ αυτόν το λόγο πολλοί διανοητές χρειάστηκε να ενισχύσουν τον κοινωνικό ρόλο της θρησκείας.

ΘΡΗΣΚΕΙΑ & ΗΘΙΚΗ ΣΤΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ

Η ΗΘΙΚΗ ΣΤΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Η έννοια του Θεού είναι πιο σημαντική για τη θεμελίωση της ηθικής απ’ ότι για την Επιστήμη.
Ο ηθικός νόμος δεν εμφανίζει το βαθμό βεβαιότητας και κανονικότητας του προτύπου του φυσικο-επιστημονικού νόμου και, επιπλέον είναι επιδεκτικός αμφισβητήσεων.

Κατά συνέπεια, η ανάγκη υπεβατολογικής στήριξης είναι μεγαλύτερη, κάτι που ο Θεός μπορεί να προσφέρει, μέσω σύγκλισης στο όνομά Του τού Όντος με το Δέον.

Μόνο η θεϊκή ύπαρξη δεσμεύει κανονιστικά, καθώς συνεπάγεται την ύπαρξη  ανώτερης δικαιοδοτικής αρχής, από την οποία απορρέουν οι κανονιστικές δεσμεύσεις.

Τα μεγαλύτερα ζητήματα της ηθικής φιλοσοφίας προκύπτουν μετά την αυτονόμηση της ηθικής από τη Θεότητα.

Μέχρι τότε η συζήτηση περιορίζονταν στο αν η ηθική εκφράζει τη Θεία βούληση.

Έτσι, από τις χαρακτηριστικές συζητήσεις του Διαφωτισμού αφορούν την αυτονόμηση της ηθικής από το Δόγμα.

Η εμφανέστερη συνέπεια της οντολογικής ανατίμησης του αισθητού κόσμου είναι η θεοποίηση της φύσης.

Ωστόσο, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μετάθεση κανονιστικών δεσμεύσεων στη φύση, με συνέπεια τα ερωτήματα που εγείρει η αναζήτηση του τι είναι «φυσικό».

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ & ΝΤΕΤΕΡΜΙΝΙΣΜΟΣ: Η ΔΙΑΜΑΧΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κεντρικό ζήτημα παραμένει η αντιπαράθεση μεταξύ Ελεύθερης Βούλησης & Ντετερμινισμού.

Προϋπόθεση του ηθικού καταλογισμού για μια πράξη αναφαίνεται η ελεύθερη βούληση, υπό την έννοια του μη προκαθορισμού από το Θεό. Το ζήτημα έρχεται πάντα σε αντιπαράθεση με κατηγορήματα που αποδίδουμε στο Θεό όπως Παντογνώστης. Καθώς υπάρχει πάντα το ερώτημα αν ο φορέας μιας πράξης θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά.

Στην ουσία, επαναλαμβάνεται η συζήτηση του Μεσαίωνα σε πιο ρασιοναλιστική κατεύθυνση, λόγω Ντεκάρτ. Ο Θεός έχει αποτραβηχτεί από το προσκήνιο, καθώς ο Ντεκάρτ δίνει έμφαση στην ανθρώπινη νόηση μεταξύ άλλων ψυχικών εκδηλώσεων όπως η βούληση που κατέχει επικουρικό ρόλο.

Ο λόγος αποτελεί θεϊκό στοιχείο εντός του ανθρώπου που καθορίζει τη βούληση.

Βαθμιαία οι οπαδοί του Ντεκάρτ θα δώσουν το προβάδισμα ξανά στη βούληση, μόνο που σε διαφορά με τον Μεσαίωνα το υποκείμενό της θα είναι ο άνθρωπος αντί του Θεού.

Στον αντίποδα, οι ντετερμινιστές παραμένουν οπαδοί της βουλησιαρχίας ακόμα κι αν δεν έχει θεία προέλευση.

ΘΕΙΑ ΒΟΥΛΗΣΙΑΡΧΙΑ

Η περιβολή μιας ηθικής απόφανσης με το κύρος του νόμου συνδέεται με 2 θέσεις:

1. Σύνδεση του νόμου με την Ορθότητα μιας εξουσιαστικής επιταγής. Όπου η αναγωγή είναι στη Νόηση ή Αγαθοσύνη του Θεού.

2. Σύνδεση νόμου με Θεία βούληση. Όπου η αναγωγή είναι στην Παντοδυναμία του Θεού.

Ανάλογα με τον ενστερνισμό κάθε μιας από τις 2 θέσεις σχηματίζονται και 2 διαφορετικές επιχειρηματολογίες που συνδέονται με 2 μεγάλες παραδόσεις ηθικο –πολιτικής σκέψης.

Στην περίπτωση της βούλησης, ο Θεός είναι ο νομοθέτης και η αντιστοιχία του με τον κυρίαρχο της πολιτικής κοινωνίας πλήρης.

Η περίπτωση αφορά το «νομικό θετικισμό» σε θεολογικό και πολιτειακό επίπεδο. Πίσω από τη συγκεκριμένη άποψη υπάρχει η θεώρηση της υποκειμενικής πρόσληψης του καλού και του κακού, με τον κυρίαρχο να θέτει το τελικό κριτήριο, ελλείψει άλλου παράγοντα.

Αντίθετα, οι θεωρητικοί του φυσικού δικαίου, προσπαθούν να θεμελιώσουν τις αιώνιες αλήθειες που ισχύουν ακόμα και παρά τη βούληση του Θεού.

Ο λόγος δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να συλλάβει τις αιώνια ισχύουσες ηθικές διακρίσεις και να προσαρμόσει τη συμπεριφορά του.

Ανάμεσα στους θεωρητικούς του Διαφωτισμού κοινός παρονομαστής για να καταστεί μια απόφανση νόμος αποτελεί η επικύρωση της θείας βούλησης.

Η ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΕΝΕΞΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ (ΙΝΤΕΡΜΙΝΙΣΜΟΥ) & ΝΤΕΤΕΡΜΙΝΙΣΜΟΥ

Στον Ντεκάρτ η πράξη του καλού συναρτάται από τη γνώση του. Ενώ η βούληση θεωρείται  [καταχρηστικά] ελεύθερη επειδή καθορίζεται από το λόγο αντί για τα πάθη.

Όταν η νόηση συλλάβει μια σαφή ιδέα, η βούληση επιδοκιμάζει κι έτσι ουσιαστικά εξισώνονται.

Ωστόσο, η ελευθερία της βούλησης δε σημαίνει αδιαφορία ως προς τις ορθές κρίσεις της Νόησης. Αντίθετα, η αδιαφορία της βούλησης σημαίνει ελάττωμά της.

Η βούληση μένει αδιάφορη λόγω των συγκεχυμένων ιδεών, από την ύπαρξη των αισθήσεων που συνιστούν πηγή πλάνης.

Η βούληση θεωρείται ευρύτερη του λόγου μόνο και μόνο για να εξηγήσει το σφάλμα και όχι επειδή η ελευθερία της θεωρείται προϋπόθεση, όπως στον Καντ.

Στον ντετερμινιστή Χομπς ανατρέπεται η σχέση λόγου – βούλησης.

Κριτήριο ηθικής αποτελεί η βούληση που δεν είναι ελεύθερη. Ενώ ο λόγος θεωρείται συνώνυμος του συλλογισμού.


ΙΜΜΑΝΟΥΕΛ ΚΑΝΤ


Στον Καντ κριτήριο ηθικής αποτελεί η βούληση επειδή είναι ελεύθερη.

Ωστόσο, η βούληση δεν καθορίζεται από το λόγο αλλά κυριεύεται από το κυρίαρχο ορμέφυτο ή πάθος της δεδομένης στιγμής.

Για τον Χομπς, ο άνθρωπος είναι οι επιθυμίες του τις οποίες δεν ελέγχει. Η βούληση καθορίζεται από τα πάθη, τα οποία θεωρούνται εξωτερικά ως προς τον εαυτό συμβάντα.

Για τους ντετρμινιστές, το πρόβλημα της ηθικής τίθεται σε λάθος βάση, καθώς αφορά την ανθρώπινη πράξη και όχι τη βούληση. Προαπαιτούμενο της ηθικής είναι η ελευθερία πριν την πράξη. Στην περίπτωση που οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι, η πράξη τους είναι αιτιακά καθορισμένη από τις επιταγές της βούλησης.

 ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ

Η Αυτονομία συνδέεται με την ηθική υπόσταση και καταλήγει ως αίτημα πολιτικής συμμετοχής και αυτοκυβέρνησης.

Από την άλλη, οι ντετερμινιστές τείνουν προς την ωφελιμιστική θεώρηση της ηθικής.

Τα πάθη νίκιονται με πάθη και όπου δεν υπάρχει φυσική τάση για κοινωνικά ωφέλιμο επεμβαίνει ο νομοθέτης.

Έτσι, η νομοθεσία δεν αποτελεί θεσμοθέτηση του φυσικού δικαίου αλλά μέσο- εργαλείο για την χειραγώγηση των παθών προς κοινωνικά ωφέλιμη κατεύθυνση.

Ο ωφελιμισμός εκφράζει το ιδεώδες του Διαφωτισμού στην αναμόρφωση του ποινικού συστήματος.


ΤΑ ΗΘΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Η ανατίμηση του βουλητικού στοιχείου προωθείται τόσο από τους Ντετερμινιστές όσο και από τους αντιπάλους, αν και για διαφορετικούς λόγους.

Οι φιλόσοφοι μιλούν πλέον για ηθικά συναισθήματα.


TOMAΣ ΧΟΜΠΣ

Ο Χομπς αναδεικνύει την αισθησιοκρατική αντίληψη στο πλαίσιο του ανταγωνισμού μεταξύ εγωιστικών ατόμων.

Αντίθετα, για τον Σέιφτσμπουρι η ηθική στηρίζεται στο συναίσθημα αλλά μέσω της ατομικής ηθικής τελείωσης, χάρη στην καλλιέργεια και την ανάπτυξη των ατομικών δεξιοτήτων

Η σκωτική σχολή θεωρεί εμπειρικά εσφαλμένη τη σύνδεση του αγαθού με το ατομικό συμφέρον που επιχειρεί ο Χομπς.

Αν και η ηθική ριζώνει στο συναίσθημα, οι ηθικές κρίσεις δεν απορρέουν από το ατομικό όφελος. Απόδειξη αποτελούν συναισθήματα όπως η ηθική αγανάκτηση ή η λύπη για περιπτώσεις αλλότριες που δεν έχουν να κάνουν με το συμφέρον. Οι συγκεκριμένες ενστικτώδεις αντιδράσεις απαιτούν φυσικό προαπαιτούμενο για τη θεμελίωση της ηθικής, η οποία βαθμιαία ενδυναμώνεται από παράγοντες όπως: επανάληψη, το έθιμο, το κοινωνικό περιβάλλον.

Ο ωφελιμισμός επιχειρεί τη σύνδεση των ιδεών του Χομπς και της σκωτικής σχολής.

Για τον Μπένθαμ το αγαθό ορίζεται νατουραλιστικά, όπως στον Χομπς αλλά η ηθική αφορά τις σχέσεις με τους άλλους και αποβλέπει στο συλλογικό όφελος.

Η αρχή της ωφελιμότητας έχει κανονιστικό χαρακτήρα ως ύψιστο ηθικό κριτήριο.

Η αφαιρετική εικόνα του ιδεατού ή αμερόληπτου παρατηρητή, υπολογίζει τη γενική ωφελιμότητα από το άθροισμα των ατομικών ωφελιμοτήτων.

 ΗΘΙΚΗ & ΥΛΙΣΜΟΣ

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ: η σύζευξη με την Επιστήμη/ Πολιτική Φιλοσοφία/ Ηθική Φιλοσοφία/Ιντερμινισμός-Ντετερμινισμος


Για το υλιστικό ρεύμα τα πάντα απορρέουν από αλληλεπίδραση υλικών αιτιών. Ενώ τα παλιά είδωλα όπως η εκκλησία, γκρεμίζονται χάνοντας το λόγο ύπαρξης τους.

Ο υλισμός αποτελεί τη ριζοσπαστική έκφραση της οντολογικής ανατίμησης της φύσης.

Ο αντιθεολογικός χαρακτήρας του υλισμού συνδέεται με τον κοινωνικό αγώνα κατά των δεινών που προκαλεί η ανίερη συμμαχία της εκκλησίας με τους εκάστοτε ισχυρούς. Ο κλήρος για να εδραιώσει τη θέση του επικαλούνταν άυλες εκδικητικές δυνάμεις που μόνο ο ίδιος μπορούσε να εξευμενίσει.

Ο σκληρός πυρήνας του υλισμού βρίσκεται στην ηθική αντί την φυσική επιστήμη. Έχει κανονιστικό χαρακτήρα και ωθεί τα επιχειρήματα στα άκρα μέσα από την υπέρμετρη απλούστευση.

ΠΗΓΕΣ

1.      Μολυβάς Γ, Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τα Β, σ. 33, Εκδ ΕΑΠ, Πάτρα 2000

2.     Γουδέλη Κ, Κείμενα νεώτερης και σύγχρονης φιλοσοφίας, Εκδ ΕΑΠ, Πάτρα 2008

3.    Π. Κιτρομηλίδης, Πολιτικοί Στοχαστές των Νεότερων Χρόνων, Πορεία, Αθήνα, 1999

4.     Πελεγρίνης Θ., Οι πέντε Εποχές της Φιλοσοφίας, Εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2009

ΠΗΓΗ http://istoriatexnespolitismos.wordpress.com/2013/07/06/%CE

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος