Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η πνευματική χρεοκοπία της Ελλάδας



Η οικονομική κατάρρευση της χώρας πιθανότατα θα έχει μικρότερη σημασία από τον πνευματικό καταποντισμό μεγάλου μέρους του ανθρώπινου παράγοντα, και κυρίως των νέων. 


Η επικράτηση του λαϊκισμού και ο ρόλος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Η μία εσωτερική υποτίμηση είναι γνωστή και ο κάθε πολίτης την αισθάνεται στο πορτοφόλι του και στη μείωση των όποιων περιουσιακών του στοιχείων τυχόν διαθέτει. Και το ερώτημα που τίθεται είναι αυτό του τέλους της υποτιμήσεως αυτής, η οποία έχει νομισματικοοικονομικό χαρακτήρα.

Πέρα από την υποτίμηση αυτή, όμως, εδώ και τριάντα χρόνια η χώρα βιώνει και μιαν άλλη μορφή υποτιμήσεως, η οποία είναι κοινωνικοπολιτική και πολιτιστική και, στις σημερινές συνθήκες, υπονομεύει και τη θεραπεία της νομισματικής υποτιμητικής διαδικασίας. Δυστυχώς, ουδείς λαμβάνει υπ' όψιν του την υποτίμηση αυτή, με αποτέλεσμα το φαινόμενο να βαθαίνει απειλητικά και, συνδυαζόμενο με την οικονομική δυσπραγία, να γίνεται κάθε ημέρα εκρηκτικότερο.

Η μεταπολιτευτική Ελλάδα γνώρισε μία πλασματική οικονομική ανάπτυξη που τελικά οδήγησε στη χρεοκοπία. Όμως, ταυτοχρόνως υπέστη και μία σοβαρότατη κρίση αξιών, με όλες τις απεριόριστες συσσωρευτικές επιπτώσεις της. Η τριακονταετής και πλέον ανάπτυξη και καθιέρωση του λαϊκισμού στην Ελλάδα, με τη βοήθεια ανεύθυνων μέσων μαζικής επικοινωνίας, οδήγησε σε μαζική ποιοτική υποβάθμιση της ψυχοπνευματικής και ηθικής υποστάσεως ευρέων στρωμάτων του κοινού. Ενός κοινού, εξάλλου, το οποίο αντάλλαξε παραδοσιακούς τρόπους ζωής με άλλους, αναφομοίωτους και ισοπεδωτικούς, συνοδευόμενους από εμπειρίες συχνά πικρές, που σήμερα προκαλούν ολέθριες απογοητεύσεις.

Συνεπώς, στη σημερινή Ελλάδα έχουμε -δυστυχώς για το μέλλον της- ένα πλήθος ξεριζωμένων, παραδαρμένων και ανερμάτιστων ατόμων, χωρίς κανένα ιδανικό πέραν της θέσεως στο Δημόσιο, τα οποία έχουν απολέσει και κάθε δυνατότητα ενεργού ατομικής συμμετοχής στον δημόσιο βίο. Αυτή η κατάσταση, η οποία αποτυπώνεται και πολιτικά, δεν συντελεί στην ικανοποιητική λειτουργία των θεσμών, εφόσον ζει με άφθονη πελατεία του λαϊκισμού και με τον δημοσιογραφικό κιτρινισμό και προσφέρεται σε κάθε τυχοδιωκτισμό - οι συνέπειες του οποίου είναι οδυνηρές και τραγικά γνωστές από την αιματηρή ιστορία του 20ού αιώνα.

Όταν σε περιόδους κρίσεων χάνονται η ευθυκρισία, η ανθρωπιά και το ήθος, δημιουργούνται χαοτικά κενά τα οποία καλύπτουν βάνδαλοι βιαστές της ανθρώπινης ψυχής και σκέψεως. Και τέτοιους η χώρα διαθέτει άφθονους. Με αποτέλεσμα η σημερινή ελληνική κοινωνία να μην κινδυνεύει τόσο από την οικονομική της πτώχευση, όσο από τη δραματική εσωτερική της ψυχοπνευματική υποβάθμιση. Αυτή η τελευταία της αφαιρεί κάθε ικμάδα δυνάμεως και δημιουργίας και την παραδίδει άνευ όρων στους εκχυδαϊστές και εκθεμελιωτές.

Ακόμα χειρότερα, η ψυχοπνευματική υποτίμηση έχει ολέθριες συνέπειες στις νέες γενιές, οι οποίες αφέθησαν χρόνια τώρα απροστάτευτες στην ψυχολογική και πνευματική θηριωδία των ανθρώπων του ολοκληρωτισμού και της ανελευθερίας. Η ελληνική νεολαία μαστίζεται από την ανεργία όχι μόνον διότι η Ελλάδα έχει πτωχεύσει από οικονομικής πλευράς. Η νεολαία μας υφίσταται επίσης τις επαχθείς συνέπειες μιας δραματικής πλύσεως εγκεφάλου που επεβλήθη στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και στο σχολείο από τους ανθρώπους της πανώλης του ολοκληρωτισμού. Με την ανοχή -ενίοτε δε και τη συμμετοχή- της Πολιτείας, αντικοινωνικά και μισθοδοτούμενα από τους πολιτικούς φορείς του ολοκληρωτισμού στοιχεία απέκτησαν σχεδόν πλήρεις εξουσίες στον χώρο της εκπαιδεύσεως και ύπατο μέλημά τους ήταν να εξοντώσουν ταυτοχρόνως την πολιτική και τη δημιουργική σκέψη.

Με κάθε τρόπο επιδιώκουν να σκοτώσουν την πίστη της ποιότητος που κάθε άτομο μπορεί να έχει μέσα του. Δυστυχώς δε, με κάποιες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, στην Ελλάδα ο πυρήνας κάθε πίστεως έχει φονευθεί.

Το 1976 κιόλας, ο Παν. Δρακόπουλος έγραφε στην Εποπτεία: «Η καρδιά του μερακλή, του μάστορα, του ερωτευμένου με το έργο του, του ολοκληρωμένου μέσα στο έργο του, του ζώντος μέσα στο έργο και για το έργο μόνο -αυτή η καρδιά η φλογερή, η τηκόμενη αιώνες εδώ και παράγουσα Ελλάδα και Έλληνες• αυτή η καρδιά, άλλωστε, η παράγουσα Άνθρωπο σ' όλο τον κόσμο- ε, αυτή η καρδιά έχει μαχαιρωθεί εδώ μέσα, και το μαχαίρι το 'χουμε μπήξει εμείς οι ίδιοι, και δεχόμαστε να ορμάνε τα κατώτατά μας υποστρώματα και οι σαλτιμπάγκοι μας, τα πιο έωλα και ανερμάτιστα κύτταρά μας, και να μας δίνουν αυτά τη νοοτροπία της δήθεν ζωής που πρέπει να ζήσουμε». Τα λόγια αυτά, που εγράφησαν πριν από 37 έτη, παραμένουν δραματικά επίκαιρα και ασφαλώς ο συγγραφέας τους δεν υπήρξε ο μόνος που από τότε προέβαινε σε παρόμοιες διαπιστώσεις.

Όμως, στη δύσμοιρη χώρα μας, λίγοι υπήρξαν οι κορυφαίοι διανοητές που είχαν το θάρρος να εκφράσουν δημοσίως τις ανησυχίες τους. Αλλά και στις περιπτώσεις αυτές, ποιος τους άκουγε, ποιος τους ακούει και, ακόμα χειρότερα, ποιος τους διαβάζει... Εξάλλου, τους ανθρώπους που σκέπτονται ελεύθερα οι εγχώριοι δεσμοφύλακες του πνεύματος και της εκπαιδεύσεως τους κατασυκοφαντούν, τους ξορκίζουν και κάποτε τους κατέτασσαν στην κατηγορία των «πρακτόρων εχθρών του λαού».

Έτσι, αντί να παράγουν ανθρώπους της σκέψεως και της δημιουργίας, αντί να είναι φυτώρια μαθήσεως, τα ΑΕΙ σταδιακά μεταβλήθηκαν σε κέντρα εκπαιδεύσεως εξ επαγγέλματος «επαναστατών», σε εργοστάσια μαζικής παραγωγής αγράμματων πτυχιούχων και σε χώρους στρατολογήσεως έξαλλων τηλεκατευθυνόμενων διαδηλωτών. Η κατάσταση αυτή μάς δίνει σήμερα και το μέτρο της εκτάσεως του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η χώρα, η οποία, συναγούσης και της διεφθαρμένης γραφειοκρατίας, ελάχιστα απέχει από τον κρημνό.

Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, λοιπόν, ας θυμηθούμε ότι διδαχθήκαμε πως «δεν είναι ανάγκη να ελπίζει κανένας για να επιχειρεί το δέον, ούτε να στέφεται η προσπάθειά του από άμεση επιτυχία για να εμμένει σε αυτήν». Μας το έμαθε και αυτό ο Διγενής Ακρίτας.
Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος
ΠΗΓΗ http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1272859/h-pnevmatikh-hreokopia-ths-elladas.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος