Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η ωρίμανση των πολιτικών ιδεών στο Ιόνιο - Από τις λέσχες Ιακωβίνων στην εθνική αυτογνωσία. Η περίπτωση της Κέρκυρας



ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ. ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗΣ, Υποστράτηγος ε.α., Δρ. Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Καθηγητής του Centre d' Etude Diplomatiques, τ. Καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.
Από τα πρακτικά του συνεδρίου με θέμα:
ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΡΑΙΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΝΤΕ ΜΙΡΑΝΤΑ - η Ελληνική Σκέψη στην Αυτοθέσμιση των Κοινωνιών, τον Διαφωτισμό και την Γνώση.  
ΑΞΟΝΑΣ Ι: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ


Όταν τα γαλλικά δημοκρατικά στρατεύματα κατέπλευσαν στην Κέρκυρα, στις 18/29 Ιουνίου 1799, βρήκαν μια κοινωνία ειδοποιημένη από καιρό για την Επανάσταση, τις νίκες των στρατευμάτων της και την ιδεολο­γία της και με οργανωμένες πάνω από έναν χρόνο ομάδες υποστηρικτών της.[1] Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η υποδοχή τους να είναι περισσότερο απ' ότι περίμεναν θερμή και να δημιουργηθεί ένα κλίμα ενθουσιασμού και ελπίδων, το οποίο αναθέρμαιναν διαρκώς οι καθοδηγημένες από τον Βοναπάρτη προκηρύξεις οι γεμάτες υποσχέσεις για τον σεβασμό των ατόμων , των περιουσιών και της θρησκείας και δηλώσεις ότι αποδίδεται στην υποδουλωμένη Ελλάδα η Ελευθερία και η Ισότητα, ώστε να αποκατασταθεί η λαμπρότητα των αρχαί­ων χρόνων. Τόση ήταν η ένταση εκείνης της περιόδου ώστε το ευμενές για τη Δημοκρατία κλίμα ανάγκασε τον στρατηγό-διοικητή Ανσέλμο Ζεντιλί (A.-A.-B. Gentili) να διαφοροποιήσει τις αρχικές του απόψεις για την αμάθεια του πληθυσμού και να ομολογήσει ότι : «...οιΈλληνες είναι πολύ πιο φωτισμένοι απ' ότι πι­στεύεται γενικά. Η ανάμνηση της καταγωγής τους δεν έχει σβήσει σ' αυτούς.»[2] Προς αυτές τις θέσεις, αργότερα, συνέκλινε και ο αντίθετος με τη διοίκηση των γάλλων δημοκρατικών Ιωάννης κόμης Καποδί­στριας, στην επιστολή του στον Lord Castlereagh παραδεχόμενος ότι: «.ο λαός ... συνησθάνθη τα αγαθά διοικήσεως όχι βενετικής, η δε νεολαία εβασίσθη εις την ελπίδα της ανεξαρτησίας. ».[3] Επίσης ο Ερμάννος κόμης Λούντζης γράφει χαρακτηριστικά: «.Η κλαγγή των δημοκρατικών όπλων και οι νίκες του νεαρού ήρωα ( εννοεί τον Βοναπάρτη ) είχαν αντηχήσει στην Ελλάδα πριν ακόμη οι Γάλλοι αποβιβαστούν στα νη­σιά του Ιονίου Πελάγους . Όταν ήρθαν και τα κατέλαβαν, αμέσως οι φωνές της Ελευθερίας, της ανορθώσε- ως της Ελλάδος και τόσα άλλα γενναιόψυχα συνθήματα, που περιείχαν οι προκηρύξεις τους, προκάλεσαν θαυμαστά αποτελέσματα. ».[4]
Από τα σημαντικότερα γεγονότα της περιόδου υπήρξε η ίδρυση συλλόγων που ανέλαβαν την πολιτική δια­παιδαγώγηση του πληθυσμού. Στην Κέρκυρα, έδρα της κεντρικής στρατιωτικής και πολιτικής διοικήσεως των περιοχών που πλέον ήταν υπό γαλλικό έλεγχο, στις 28 Σεπτεμβρίου 1797, το Κομιτάτο της Κοινής Σω­τηρίας του Προσωρινού Δημαρχείου της, πρότεινε την ίδρυση πολιτικού συλλόγου με την αιτιολογία «.Ο Λαός μπορεί να ονομασθεί ελεύθερος τότε μόνον, όταν διαπαιδαγωγηθεί, όταν ελευθερωθεί από τις αλυσί­δες των προλήψεων και προχωρήσει στον δρόμο της Αρετής...».[5] Ο σύλλογος ονομάστηκε σύμφωνα με τα επαναστατικά πρότυπα «Πατριωτική Εταιρεία της Κέρκυρας» (Societa Patriotica di Corcira) και στις τάξεις της κατατάχθηκαν ένας σημαντικός αριθμός κυρίως κατοίκων της πόλεως και λιγότερο των προαστίων. Ένα
μήνα μετά την ίδρυσή της, ο προϊστάμενος του πολιτικού τμήματος της Ισοπολιτείας Ν. Λοβέρδος δημοσί­ευσε σε μονόφυλλο το παρακάτω έγγραφο, που είχε ως αρχικό παραλήπτη την Υπηρεσία του.[6]
«Ελευθερία - Ισότης Πολίτες.
Με απόφασή σας στις 6 Τρυγητή του 6ου χρόνου, δώσατε τη δυνατότητα σ' ένα αριθμό καλών πατριωτών να ενωθούν σε Εταιρεία στο χώρο αυτής της πόλης, με μόνο σκοπό τη Δημόσια Εκπαίδευση. Επιφορτίζετε ταυτόχρονα την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας να λάβει γνώση των κανόνων της οργάνωσης που οι άνθρωποι της παραπάνω επιτροπής θα τους έδιναν για να αξιολογήσει εκείνους που θα νόμιζε χρήσιμους και να τους συνάξει με τη δική της αποδοχή. Σαν συνέπεια από το μέρος της «Πατριωτικής Εταιρείας» της Δημόσιας Μόρφωσης, συγκεντρωμένοι γύρω από την ιδρυτική επιτροπή, συνοδεύεται στην επιτροπή το σύνολο των καταστατικών άρθρων. Συμφωνείται με όλα τα μέτρα που έλαβε η Εταιρεία και για τη χρησιμότητα των σκοπών που πρότεινε. Άρα έχει δεχθεί την επιδοκιμασία σας και έχει δηλωμένη την αποδοχή τους από την «Πατριωτική Εταιρεία».
Πολίτες.
Ο εμψυχωμένος πατριωτισμός , τα μεγάλα και ενάρετα συναισθήματα καλλιεργημένα και αναπτυγμένα θα ξαναχαρίσουν στους κατοίκους αυτού του νησιού την παλιά τους ενεργητικότητα και την αρχική τους ηθι­κότητα.
Στις 19 Νεφελώδους του 6ου χρόνου της Δημοκρατίας (29 Οκτωβρίου 1797). Πρώτος χρόνος της Κερκυρα­ϊκής Ελευθερίας
Λοβέρντο»
Αν και πρόθεση των ιδρυτών της Πατριωτικής Εταιρείας ήταν να συμπεριλάβει στους κόλπους της όλες τις τάξεις, σύντομα λόγω της μορφωτικής τους στάθμης, επιβλήθηκαν στοιχεία που προέρχονταν από την αρι­στοκρατία και τους προηγμένους αστούς (Πρόεδρος έγινε ο γιατρός Π. Α. Βονδιώλης και μέλη ο πρόεδρος του Προσωρινού Δημαρχείου Σπυρίδων-Γεώργιος (κόμης) Θεοτόκης , ο Π. Ν. Κουαρτάνος, ο Ν. Μπαρμπά- της, ο Ν. Λοβέρδος, ο Ν. Αρλιώτης). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξέλιξή της σε πολιτική λέσχη στην ο­ποία γινόταν δυναμικές συγκεντρώσεις και ισχυρή πολιτική κριτική. Για να φθάσει όμως σε αυτό το σημείο κατά τον Νίκια Λούντζη: «... πέρασε από τρεις φάσεις . Άρχισε με εισήγηση κάποιων επιφανών και ονειρο­πόλων σαν λαϊκό πανεπιστήμιο.,.εξελίχθηκε σε χάβρα μαζών και τιποτολογίας.,.για να καταλήξει με τη λήξη της γαλλοκρατίας σε κέντρο πολιτικής κριτικής και πνευματικής αντίδρασης. ».[7] Σε αυτή την εξέλιξη της Εταιρείας αντέδρασαν επαναστατικότερα στοιχεία (νεότερα στην ηλικία κατά βάση) , που την θεώρησαν μη προοδευτική και ίδρυσαν τη «Συνταγματική Λέσχη», η οποία κήρυξε ως δόγμα της «την ανατροπή των πάντων μέσα σε μία μόνο ημέρα, μη εξαιρουμένης και της θρησκείας». Οι πολιτικοκοινωνικές απόψεις και προθέσεις αυτού του συλλόγου για την προτίμηση ριζοσπαστικότερων λύσεων, όπως αποκα­λύπτεται από την επιλογή του ονόματος παραπέμπουν στη γαλλική «Εταιρεία των Φίλων του Συντάγματος» (Societe des Amis de la Constitution seants aux Jacobins a Paris), που υπήρξε το αρχικό κύτταρο των ιακω- βινικών λεσχών.[8] Πιεζόμενες οι γαλλικές αρχές από την ανεξέλεγκτη δράση τους απαγόρευσαν τις δημόσι­ες συγκεντρώσεις των μελών των δυο Εταιρειών, που είχαν πια ως κύριο έργο τους την άσκηση κριτικής στα έργα της δημόσιας διοίκησης και προσωπικά των στρατηγών Ζαντιλί και Σαμπώ (L. F. Chabot), που εκπρο­σωπούσαν την Στρατιά της Ιταλίας και φυσικά τον ίδιο τον Βοναπάρτη.
Οι κυριότεροι λόγοι που ακούστηκαν από το βήμα της Πατριωτικής Εταιρείας (των πολιτών Π. Α. Βονδιώ- λη: " Discorso Pronunciato nella prima sessione della Societa Patriotica di Pubblica istruzione di Corfu" , Σ.- Γ. (κόμη) Θεοτόκη: " Della perfezione della Democrazia", Π. Ν. Κουαρτάνου: "Perfezione del democratico governo" , Ν. Μπαρμπάτη « Che la virtue e la base della Democrazia" , Ν. Λοβέρδου " Il governo d' un solo , o di pochi distrugge ι diritti uomini , e leva l' energia nazionale" , και Δ. Αρλιώτη « La generoza nazione francese») τυπώθηκαν αργότερα (1798) στο τυπογραφείο της Κέρκυρας, στο σπάνιο σήμερα φυλλάδιο «Dis- corsi Pronunciati nella Societa Patriotica di Corcira . Numero Primo . Anno VI (στη σελίδα 3: Liberta - Equaglianza , 19 Brumaire an VI della Pepubblica Francese, una ed idivisibile»[9].
Παράλληλα η γαλλική διοίκηση, η οποία στρατολόγησε έλληνες και δημιούργησε με αυτούς αξιόμαχες στρατιωτικές μονάδες, υπέθαλψε και τις ελληνικές επαναστατικές εκδόσεις. Τον ίδιο χρόνο (1798) τυπώθη­καν «Από την του Γένους Τυπογραφίαν» τα επαναστατικά φυλλάδια : Ο «Θούριος , ήτοι Ορμητικός Πατρι­ωτικός Ύμνος εις τον Ήχον Μια Προσταγή Μεγάλη» (Ως πότε παλικάρια) και ο «Ύμνος Πατριωτικός της Ελλάδος και όλης της Γραικίας. Προς ξαναπόκτησιν της αυτών Ελευθερίας» (Όλα τα έθνη πολεμούν) του Ρήγα Φεραίου και «Ο Ύμνος Εγκωμιαστικός παρ' όλης της Γραικίας προς τον αρχιστράτηγον Μποναπάρτε, εις τον ήχον της Καρμανιόλας » του Χριστόφορου Περραιβού.[10]
Αλλά η ανευλαβής στάση των στρατευμάτων απέναντι στην ορθόδοξη λατρεία, παρόλη την προνομιακή μεταχείριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Διοίκηση, οι αυθαιρεσίες της τελευταίας, τα κακουργήματα των στρατευμάτων και ο ουσιαστικός αποκλεισμός των κατοίκων από την εξουσία, με την αντικατάσταση των αρχικών πολιτικών μορφωμάτων Προσωρινά Δημαρχεία (Municipalita Provisoria) από τις Κεντρικές Διοικήσεις (Administations Centrales), δίχασαν βαθιά τον πληθυσμό , ιδιαίτερα τον αστικό, όπου η δημο­κρατική παράταξη είχε την μεγαλύτερη ισχύ της. Αυτό συνέβη μετά την ένταξη των νησιών στη Γαλλική Δημοκρατία (6/17 Οκτωβρίου 1791) σύμφωνα με τη γαλλο-αυστριακή συνθήκη του Campoformio και είχε ως αποτέλεσμα με πυρήνα τους ήδη δυσαρεστημένους ευγενείς να σχηματισθεί ισχυρή αντεπαναστατική - αντιγαλλική τάση η οποία προσέγγισε τους ομόδοξους Ρώσους.[11]
Η πολιορκία και η παράδοση των εγκαταλειμμένων από το Εκτελεστικό Διευθυντήριο φρουρών, παρ' όλες τις επισημάνσεις του Βοναπάρτη για τη γεωπολιτική δυναμική των νησιών, οδήγησε στη λήξη της περιόδου και στην προσωρινή αναπροσαρμογή των ναπολεόντειων μεσογειακών και ανατολικών σχεδίων μετά τη συνθηκολόγηση των ισχυρότατων κερκυραϊκών φρουρίων και την παράδοσή τους στους συμμάχους ρωσο- τούρκους στις 22 Φεβρουαρίου / 5 Μαρτίου 1799.[12]
Με τη μεταβίβαση της διοίκησης ο αρχηγός των ρωσικών δυνάμεων και συντονιστής των συμμαχικών ενερ­γειών στο Ιόνιο, υποναύαρχος Θεόδωρος Ουσακώφ (F. F. Uchakow), παλινόρθωσε το αριστοκρατικό πολί­τευμα αναγνωρίζοντας ως μόνη πηγή εξουσίας τους ευγενείς και διορίζοντας διευθυντήριο (Προσωρινή Γε­ρουσία) που επέλεξε το επανασυστημένο «Μεγάλο Συμβούλιό» τους. Κύριο έργο της Προσωρινής Γερουσί­ας ήταν η ψήφιση πολιτικού χάρτη, ο οποίος τελικά κυρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη με τη ρωσο- τουρκική συνθήκη της 9/21 Μαρτίου 1800. Με αυτή τα νησιά αναγνωρίστηκαν ως ομοσπονδιακή δημοκρα­τία με την ονομασία «Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Νησιών» (Repubblica delle Sette Isole Unite και Επτάνησος Πολιτεία-Repubblica Settinsulare), με την εγγύηση του τσάρου και την προστασία του σουλτά­νου, φόρου υποτελή στο δεύτερο, με σύνταγμα, σημαία, στρατό και διπλωματική εκπροσώπηση.[13]
Με την αποχώρηση όμως, την 13/25 Αυγούστου 1801, των συμμαχικών αρχών σημειώθηκαν εκτεταμένες ταραχές στα νησιά, που προκάλεσαν δημοκρατικά και άλλα στοιχεία, τα οποία, για διαφορετικούς λόγους αρνούνταν την επιστροφή στο αριστοκρατικό καθεστώς. Ειδικά στην Κέρκυρα, έδρα της ομοσπονδίας, της Γερουσίας και του αιρετού ηγεμόνα, καταργήθηκαν οι αναγνωρισμένες από τη συνθήκη αρχές και συγκρο­τήθηκε πολιτικό μόρφωμα με τη συμμετοχή των παραγωγικών τάξεων, που αυτοπροσδιορίστηκε «'Εντιμη Αντιπροσωπεία» (Onoranda Deputazione). Τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης όλων των τάξεων στις πολιτι­κές συμπεριφορές, που οι γάλλοι δημοκρατικοί είχαν διδάξει, εύρισκαν γόνιμο έδαφος για να αναπτυχθούν. Την 9/21 Οκτωβρίου 1801 η «Έντιμη Αντιπροσωπεία» σε μια προσπάθεια ουσιαστικής παρέμβασης στα πολιτικά δρώμενα των νησιών, ψήφισε σχέδιο δικού της πολιτικού χάρτη με τίτλο: «'Εκθεσις συστατική γιναμένη από τη Δεπουτατζιόν της Χώρας, Μπόργων και Ξεχώρου της Νήσου των Κορυφών, τας 21 Οκτω­βρίου 1801».[14]
Αποτέλεσμα όλων αυτών των γεγονότων ήταν η εκ νέου επέμβαση των συμμάχων και η εγκατάσταση στην Κέρκυρα την 6/18 Αυγούστου 1802, ως πληρεξουσίου υπουργού του ρώσου αυτοκράτορα, του ζακύνθιου Γεωργίου κόμη Μοτσενίγου, ο οποίος ουσιαστικά ενεργούσε ως αρμοστής.
Με τις πιέσεις του Μοτσενίγου συνεκλήθη στις 14/26 Οκτωβρίου 1803 νέα συντακτική συνέλευση η οποία ψήφισε νέο σύνταγμα στις 23 Νοεμβρίου/5 Δεκεμβρίου 1803. Με αυτό καθορίστηκε η ενότητα του Κρά­τους, το αριστοκρατικό του πολίτευμα και η αναγνώριση ως επικρατούσας θρησκείας της Ορθόδοξης Χρι­στιανικής. Οι εξουσίες διακρίνονταν μεταξύ τους και καθοριζόταν ότι η επιλογή των εκπροσώπων της προ- αγματοποιόταν με εκλογές. Ο Πρόεδρος της Γερουσίας, εκλεγόμενος από τη Βουλή, ήταν παράλληλα και ο ανώτατος άρχων (Πρίγκιψ ή Ηγεμών), ενώ κάθε νησί είχε τη δική του κυβέρνηση με επικεφαλής τον «Πρύ­τανη». Εκτός των άλλων το Σύνταγμα καθόριζε ως γλώσσα του κράτους την Ελληνική και μεριμνούσε για τη δημόσια (ελληνική) εκπαίδευση.[15]
Λίγο πριν λήξει η περίοδος στις 16/28 Δεκεμβρίου 1806, ψηφίστηκαν μεταρρυθμίσεις του Συντάγματος, οι οποίες δεν εφαρμόστηκαν, γιατί στο μεταξύ διασπάστηκε η συμμαχία. Το Επτανησιακό Κράτος που τάχθηκε με το μέρος των ρώσων, θυσιάζοντας στις 5/17 Ιουνίου 1807 για χάρη τους την ουδετερότητά του, με τη γαλλο-ρωσική συνθήκη του Τιλσίτ (26 Ιουνίου / 7 Ιουλίου 1807) παραχωρήθηκε στη Γαλλία του αυτοκρά­τορα πλέον Ναπολέοντα Α.
Κατά την περίοδο της Επτανήσου Πολιτείας αποδείχτηκε ότι η γαλλική δημοκρατική περίοδος δεν υπήρξε απλά και μόνο μια περίοδος μαθητείας, αλλά οργάνωσε τις πολιτικές διαθέσεις των πολιτών, όπως άλλωστε ανέδειξε την εθνική τους αυτογνωσία. Γι αυτό οι προσδιοριστικοί τίτλοι «Εθνικό» και «του Γένους» που χρησιμοποιούνται από τα δημόσια ιδρύματα και τις υπηρεσίες (βιβλιοθήκη, σχολεία, τυπογραφείο) δεν είναι κενές ονομασίες. έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο και επιτρέπουν στον πληθυσμό να διακρίνει την ελληνικό­τητα και την Ορθοδοξία ως στοιχεία της ιδιοσυστασίας και του αυτοπροσδιορισμού του. Η Επτάνησος Πο­λιτεία υπήρξε το πρώτο κράτος ελλήνων και ο ρόλος της στις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές εξελί­ξεις ήταν καθοριστικός, όχι μόνο στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε πανελλήνια κλίμακα. Χρήσιμο για τον προσδιορισμό των πραγμάτων είναι το απόσπασμα λόγου του πρώτου ηγεμόνα της Σπυρίδωνα-Γεωργίου κόμη Θεοτόκη, σε τελετή στις 14/26 Οκτωβρίου 1803: «.Το Έθνος μας, που αναγεννήθηκε, απόκτησε ό­νομα Ελληνικό, πατρίδα Ελληνική και ελευθερία Ελληνική. »[16]
[1]  Για την πολιτική κατάσταση και τις λέσχες Ιακωβίνων Περ.βλ. Λούντζης Ερμ., Περί της πολιτικής κατα­στάσεως της Επτανήσου επί Βενετών, Βενετία 1858α, Αθήνα 1966γ.Του ίδιου, Τα Επτάνησα επί Γάλλων Δημοκρατικών (1797-1799) Βενετία 1860, Κέρκυρα 1971β. Του ίδιου, Επτάνησος Πολιτεία, Μπολώνια 1863α, Κέρκυρα 1968β. Χιώτης Π., Ιστορικά Απομνημονεύματα της Επτανήσου τ.6ος, Ζάκυνθος 1887α Αθήνα 1980β. Μαυρογιάννης Γ., Ιστορία των Ιονίων Νήσων αρχομένη τω 1797 και λήγουσα τω 1815 [...] Αθήνα 1889α, 1984β. Θεοτόκης Σπ., Αναμνηστικό τεύχος της Πανιονίου Εκθέσεως, Μέρος Α' «Ενετοκρα­τία», Εν Κερκύρα, 1914. Μέρος Β' «Δημοκρατούμενοι Γάλλοι», εν Κερκύρα, 1917. Πλουμίδης Γ., «Τα Ε­πτάνησα στις αρχές του ΙΣΤ αιώνα» Κερκυραϊκά Χρονικά 19 (1974), σ.61-67. Μοσχονάς Ν. Γ., «Τα Ιόνια Νησιά κατά την περίοδο 1797-1821» Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΑ' (1975) σ. 382-402. Του ίδιου «Κοινωνικές δομές στα Ιόνια Νησιά στη μεταβυζαντινή περίοδο» Πρακτικά συμποσίου του Κέντρου Μελετών Ιονίου : Το Ιόνιο. Περιβάλλον- Κοινωνία -Πολιτισμός. Αθήνα 1984 σ. 197-206. Του ίδιου «Τροπισμοί της κοινωνίας των νησιών του Ιονίου στη μεταβυζαντινή περίοδο» Σύμμεικτα . Μνήμη Δ. Α. Ζακυθηνού, τ. 9 (1994) σ. 51-82. Για τη συμμετοχή μυστικών εταιρειών στην κοινωνικοπολιτική εξέλιξη της επτανησιακής κοινωνίας Περ.βλ. Eveline Durie, Ο Επτανησιακός μυστικός εταιρισμός πριν και κατά τον αγώνα της ανεξαρτησίας (-1830) . Πάντειο Πανεπιστήμιο. Διδακτορική Διατριβή, 1999. Ίλια Χατζηπανα- γιώτη -Sangmeister Ο Τεκτονισμός στην Ελληνική κοινωνία και γραμματεία του 18ου αιώνα. Οι γερμανό­φωνες πηγές. Περίπλους, (Αθήνα 2010). Λαβράνος Αθ. Τέκτονες πατριώτες και Τεκτονικές Στοές στα Ε­πτάνησα προεπαναστατικά, στην διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και μέχρι την εγκαθίδρυση του Κα­ποδίστρια ως πρώτου κυβερνήτη της χώρας, 1797-1828). Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Διπλωματική εργασία, 2008.
[2]  A.V. Arnault, Souvenirs d' un sexagenaire , Παρίσι ,1833, τ.3 , κεφ. 9 σ. 375 σημ.
[3]  Viaro count Capodistria , Remarks respectfully submitted to the consideration of the British Parliament, Λονδίνο 1841, σ.64. Θεοτόκης Σ., «Η εκπαίδευσις εν Επτανήσω» , Κερκυραϊκά Χρονικά 5 (1956), σ. 31-32.
[4]  Λούντζης Ερμ. Τα Επτάνησα. σ. 99.
[5]   Μετάφραση από τα ιταλικά. Αρχεία Νομού Κέρκυρας / Δημοκρατικοί Γάλλοι / Πρακτικά Προσωρινού Δημαρχείου (Municipalita Provisoria) / 28 Σεπτ.1797. Πρβλ Κουρκουμέλης Ν.Κ., Η εκπαίδευση στην Κέρ­κυρα κατά τη διάρκεια της βρετανικής προστασίας, Σύλλογος προς διάδοσιν των ελληνικών γραμμάτων, Αθήνα 2004, σ.44 σημ 13.
[8]   Περ.Βλ. Αννα Αποστ. Ιωαννίδου, Κοινωνία, Δίκαιο και Πολιτική την περίοδο της Τρομοκρατίας (La Terreur) κατά τη Γαλλική Επανάσταση 1793-1794. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σχολή Νο­μικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών. Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών. Διπλωματική εργασία στην Κοινωνιολογία του Δικαίου, Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 2011.
[9]  Προχρονολογημένo αφού η 19η Brumaire αντιστοιχεί στην 9η Νοεμβρίου 1797.
[13]  Ταρλέ Ε.Β., «Ο ναύαρχος Ουσακώφ στα νησιά του Ιονίου» Μτφ Κ Χειμαριού , Κερκυραϊκά Χρονικά 9 (1962) σ. 48-96. Mc Knight J., Admiral Uchakov and the Ionian Republic: The Genesis of Russia's first Bal­kan Satellite, PhD Thesis, University of Wisconsin, 1965 Unpublished σ.19
[16]   Εφημερίδα «Πατρίς» Κέρκυρα, φ. 15 Ιανουαρίου 1849. Κουρκουμέλης Ν. Κ., Κομούτος σ. 20-231



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος