Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Το Δόγμα της Οικονομίας



Με απλά δυο λόγια : Το Δόγμα της Οικονομίας είναι αυτό που μεταφράζει τα πάντα, εννοώ τα πάντα, με όρους Οικονομίας. 


Βλέπει όλον τον κόσμο και όλα τα περιεχόμενά του και όλη την ανθρωπότητα και όλες τις δράσεις και αντιδράσεις της, μέσα από το Οικονομικό πρίσμα, το όποίο αυτό έχει δημιουργήσει, εστιαζόμενο σε μια δική του ερμηνεία της Ιστορίας και της Κοινωνίας, ακόμη και της φύσης του Ανθρώπου και των προσωπικών έργων του.
Θεωρεί ότι όλα τα ζητήματα είναι κατά βάθος οικονομικά ζητήματα. (Αυτό, κατ’ επέκταση, στη Δύση, στον 20ό αιώνα τελικά εξελίχθηκε στο ότι όλα τα ζητήματα είναι κατά βάθος πολιτικά ζητήματα ή έχουν πολιτική διάσταση. Κυρίως θεωρώντας ότι η πολιτική είναι η διαχείριση της Οικονομίας και της Κοινωνίας που η Οικονομία δημιουργεί).
Στη σχετικά νεότερη εποχή, κατά τους τελευταίους αιώνες, το Δόγμα της Οικονομίας έχει διαμορφωθεί συγκεκριμένα από το έργο The Wealth of Nations του Adam Smith, από το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ, από το Spirit of Capitalism του Max Weber, και από τέσσερα-πέντε άλλα παρόμοια σημασιοδοτικά έργα σχετικών Δογματιστών.
Η ίδια η λέξη «Οικονομία», σημαίνει στα ελληνικά Οίκο-νομία, οι Νόμοι του Οίκου. Ποιος είναι ο Οίκος; Ό,τι μπορεί να νοηθεί ως οίκος (το σπίτι σου, ο οίκος της επιχείρησής σου, η πόλη, το κράτος, ο κόσμος, κλπ). Ποιός θέτει τους Νόμους του Οίκου; Η Οικονομία. Πώς το κάνει αυτό; Με το Δόγμα της Οικονομίας, οι δυναμικές επιβαλλόμενες προεκτάσεις του οποίου δημιουργούν την εικόνα της διαχείρισης του σύγχρονου κόσμου.
Άραγε, αυτό το πανίσχυρο Δόγμα, ανακαλύπτει τους νόμους της Οικονομίας, όπως, ας πούμε, η Αστρονομία ανακαλύπτει τους νόμους των άστρων ή του σύμπαντος ; Ή επινοεί τους νόμους της Οικονομίας ; Προφανώς τους επινοεί, και χρησιμοποιεί τις ήδη εφαρμοσμένες εφαρμογές των επινοήσεών του, ως αποδείξεις της ορθής «οικολογίας» του. («Αποδεικνύω αυτό που “είναι”, επειδή εγώ το έκανα να “είναι”…»
Πρόκειται για την πλήρη ανατροπή της οντολογίας και της φυσιολογικής αντίληψης της πραγματικότητας).
Το Δόγμα της Οικονομίας, με δυο λόγια βλέπει τον κόσμο χωρισμένο σε περιοχές εκμετάλλευσης μέσω επενδύσεων, και τις διαδραστικές σχέσεις που προκύπτουν από αυτές τις επενδύσεις στη θεωρούμενη δυναμική (και κατ’ επέκταση δημιουργεί και το Σύστημα των παραγωγικών σχέσεων, και της «χρηματοποίησης» του Χρόνου).
Για παράδειγμα, αν υπάρχει μια περιοχή με πετρέλαιο, πρέπει να επενδύσουμε σε αυτήν, κι έπειτα να διαθέσουμε το πετρέλαιο για να ωφεληθούμε της επένδυσής μας, αλλά και για να μεγαλώσει όλο και πιο πολύ η επένδυσή μας, όλο και πιο πολύ, όλο και πιο πολύ, ατέρμονα πιο πολύ, ανεξάρτητα από το ποσοτικό μέγεθος ή την ποιότητα του πετρελαίου που προκύπτει από την περιοχή.
Επίσης, πρέπει να προστατεύσουμε την επένδυσή μας, πάση θυσία, να δημιουργήσουμε και άλλες επενδύσεις συσχετιζόμενες με αυτήν, αλλά και αναπόφευκτα να βλάψουμε με αυτήν μας την επένδυση πολλές άλλου είδους επενδύσεις που έχουν γίνει σε άλλες περιοχές σε άλλα πράγματα, και η Οικονομία θα τα εξισορροπήσει όλα σε virtual επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο των «οικονομικών σχέσεων» και όχι στην κοσμική πραγματικότητα, ενώ στο τέλος η κοσμική πραγματικότητα διαμορφώνεται από το επίπεδο των «οικονομικών σχέσεων», και οι «οικονομικές σχέσεις» με τη σειρά τους διαμορφώνονται από τις μεγαλύτερες επενδύσεις, που τελικά ρυθμίζουν το virtual επίπεδο.
Ένα καλό παράδειγμα σε αυτό, είναι ότι το χρήμα: κανονικά, θα έπρεπε να έχει απόλυτη αντιστοιχία σε αποθηκευμένη ποσότητα χρυσού, ενώ εδώ και πολύ καιρό δεν ισχύει αυτό, το χρήμα έχει μεταμορφωθεί σε virtual μονάδες credit σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δηλαδή είναι αξία του Κυβερνοχώρου, που μαγικά μεταφράζεται σε αξία του πραγματικού κόσμου.
Οι «οικονομικές σχέσεις» δημιουργούν ένα δυναμικό (εργατικό δυναμικό, εμπορικό δυναμικό, χρηματιστηριακό δυναμικό, παραγωγικό δυναμικό, κλπ) και αυτό με τη σειρά του διανέμει τις δυνατότητες που παρέχονται στους ανθρώπους, μέσα από τα κρατικά σχήματα και τις πολιτικές τους, που δεν διαμορφώνονται από τους πολίτες, αλλά από το παντοδύναμο εγκαθιδρυμένο Δόγμα της Οικονομίας, το οποίο καλούνται οι πολίτες να διαχειριστούν θέλουν δεν θέλουν, και, μην έχοντας τη δυνατότητα να το κάνουν, αναθέτουν αυτή την -virtual- διαχείριση σε «πολιτικούς», που δεν είναι σύμπτωση που οι περισσότεροι είναι δικηγόροι ή οικονομολόγοι.  
Εδώ και πολύ καιρό, το Δόγμα της Οικονομίας και το Σύστημά του και οι «αδελφότητές» του, φοβάται ότι η επικυριαρχία του θα αρχίσει να καταρρέει από την επικράτηση του Δόγματος της Διαμόρφωσης της Κοινής Γνώμης, το οποίο έχει δημιουργηθεί ως πρόσφατο αποτέλεσμα από την εκμετάλλευση των Mass Media από τους ισχυρούς, αρχικά για να διαμορφώνουν όπως θέλουν την «Κοινή Γνώμη», αλλά άρχισε να ανεξαρτοποιείται και να λειτουργεί εκβιαστικά ή και αυτόνομα, δημιουργώντας ένα νέο είδος επενδύσεων και σχέσεων, αυτό της επένδυσης στην Κοινή Γνώμη και των αλληλεπιδραστικών σχέσεων της πληροφορίας και ενημέρωσης, και κατ’ επέκταση ένα νέο είδος Συστήματος και άρα διατυπωμένων νομολογιών.
Για να το αντιμετωπίσουν αυτό επέτρεψαν την εισροή δημοσιογράφων στην πολιτική (που επίσης δεν είναι σύμπτωση που είναι το τρίτο είδος πολιτικών μετά τους δικηγόρους και τους οικονομολόγους) για να προστατευτούν οι σχέσεις που έχει δημιουργήσει το Δόγμα της Οικονομίας με το οποίο έχουν πλέον αφομοιωθεί τελείως τα πολιτικά δόγματα.
Αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια συντήρησης που επιχειρεί, αλλά ήδη το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τον έλεγχό τους, εννοώ το παιχνίδι με τα Mass Media και με τη διαμόρφωση της Κοινής Γνώμης και των Δογμάτων που έχει δημιουργήσει, φέρνοντας έτσι όλο και πιο πολύ στο προσκήνιο -ή στο παρασκήνιο- ένα αντίπαλο δέος.
Επίσης, η κατάρρευση και οι τελευταίες προσπάθειες συντήρησης έχουν αρχίσει να γίνονται και εξαιτίας ενός άλλου πράγματος : πολλές μεγάλες επενδύσεις έχουν αρχίσει να γίνονται ασύμφορες, ακριβώς από κινήσεις που στο παρελθόν έγιναν για να γίνουν πιο συμφέρουσες ή για να προστατευτούν από κινδύνους.
Διορθώνουν συνεχώς το πράγμα σε virtual επίπεδο, αλλά το κοσμικό πραγματικό επίπεδο έχει αρχίσει να αποκλίνει επικίνδυνα πολύ.
Η μόνη λύση είναι να δοθεί χώρος στους νέους παράγοντες που έχουν προκύψει, αλλά αυτό θα σημάνει κατάρρευση των γνωστών συσχετισμών, με αποτέλεσμα πολύ μεγάλες αλλαγές που οι κρατούντες φυσικά δεν επιθυμούν.
Η μόνη άλλη έμμεση λύση δίνεται από την παρέμβαση των «υπηρεσιών πληροφοριών», που προσπαθούν να κάνουν στους συσχετισμούς και στις αλληλεπιδράσεις τους, αυτό που κάνουν τα μέσα πληροφορίας στην Κοινή Γνώμη. Αλλά αυτό είναι μία επίτευξη εποπτείας, όχι μια επίλυση, κι έτσι δημιουργεί ένα νέο virtual επίπεδο, αυτό της εποπτείας μιας κατάστασης που δημιουργεί την ψευδαίσθηση του πρακτικού χειρισμού μιας κατάστασης, που όμως κανείς δεν μπορεί να τη χειριστεί πλέον μέσα στα δεδομένα πλαίσια. (Και η πλέον δημοφιλής άμεση λύση σε όλα τα προβλήματα, ο πόλεμος, δεν είναι πια η λύση που ήταν κάποτε, αντίθετα δημιουργεί πλέον περισσότερα προβλήματα από αυτά που κάποτε έλυνε… )
Τα παραπάνω δίνουν απλά μια μικρή πρόχειρη ιδέα για το πόσο τα πάντα στον κόσμο σχετίζονται με το Δόγμα της Οικονομίας, τις οπτικές και τους χειρισμούς και τη συντήρησή του, και είναι το πράγμα με τα μεγαλύτερα παρασκήνια που έχουν εμφανιστεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο κόσμος κινδυνεύει σοβαρότατα να καταστραφεί εξαιτίας του, πλέον. Και αν δεν καταστραφεί από αυτό ή εξαιτίας του εμμέσως ή αμέσως, θα καταστραφεί από τον υπερπληθυσμό.
Όταν εγώ πήγαινα στο δημοτικό σχολείο και είχα τότε την πρώτη σχετική ενημέρωση, ο πληθυσμός του κόσμου ήταν 4,5 δισεκατομμύρια. Μέσα στη διάρκεια μόνο της δικής μου ζωής, ο πληθυσμός του κόσμου σήμερα είναι 7 δισεκατομμύρια, αυξήθηκε δηλαδή κατά 2,5 δισεκατομμύρια και συνεχίζει ραγδαία, και όλες οι προβλέψεις λένε ότι θα ξεπεράσει τα 9 ή 10 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050. (Αναλογιστείτε ότι το 1750, περίπου είκοσι χρόνια πριν γράψει ο Smith το Wealth of Nations, ο πληθυσμός της Γης ήταν 790 εκατομμύρια ! ).
Το Δόγμα της Οικονομίας όπως το ξέρουμε, έχει δημιουργηθεί – σταδιακά – για μία Γη του 1800-1880 μ.Χ., και οι διορθωτικές του έχουν νομίζω φτάσει μέχρι το 1945-50. Και κανονικά αφορά μια Γη των 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, με εστίαση στο 1/3 τους. Και με τις περισσότερες «πλουτοπαραγωγικές» του πηγές, αυτή τη στιγμή, στο virtual ή επινοημένο επίπεδο (αναλογιστείτε τη διαφήμιση ή την ψυχαγωγία ή τον τουρισμό, ή τους καταναλωτικούς δανεισμούς, ή τα ορμέμφυτα, ή την πληροφορία, την εποπτεία, κλπ, ως πλουτοπαραγωγικές πηγές) , και σύντομα θα αναγκαστεί να ανάγει σε «πλουτοπαραγωγικές» πηγές το νερό, τον αέρα που αναπνέουμε, την ασφάλεια, τον θάνατο, και άλλα τέτοια.
Συμπέρασμα: Το Δόγμα της Οικονομίας έχει πλέον ανεξαρτοποιηθεί από το συσχετισμό του με την ανθρωπότητα, και είναι πια αυθύπαρκτο, είναι δηλαδή πλέον μια ισχυρότατη ανεξαρτοποιημένη σκεπτομορφή, ένα πανίσχυρο δαιμονικό βαμπιρικό φάντασμα.
Ξεκίνησε με το να τεθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Εξελίχθηκε με το να θέσει στην υπηρεσία του την ανθρωπότητα (άρα και ακόμη και τότε με κάποιο τρόπο να εξαρτάται από αυτήν). Και πλέον είναι το ίδιο στην υπηρεσία του εαυτού του ! Το μόνο αποτέλεσμα που μπορεί να υπάρξει από όλο αυτό, αν δεν αλλάξει ριζικά, είναι αυτό που συμβαίνει με κάποιους ηλίθιους ιούς : καταστρέφουν τον ξενιστή τους και έτσι αυτοκαταστρέφονται.
Δυστυχώς, όσο και αν το σκέφτομαι, όσο μπορώ, για μία λυτρωτική λύση, μια διέξοδο έξω από αυτό, βλέπω μόνο τρεις : α) έναν παγκόσμιο πόλεμο, β) γενικευμένη μετανάστευση σε άλλους πλανήτες ή άμεση εκμετάλλευση άλλων πλανητών, γ) μία επέμβαση ενός εξωκοσμικού παράγοντα, π.χ. εισβολή εξωγήινων, ξύπνημα του Κθούλου και επιστροφή των Μεγάλων Παλαιών, «Δευτέρα Παρουσία», κλπ.
Η φημολογούμενη λύση της «αλλαγής της συνείδησης», δυστυχώς παίρνει πάρα πολύ χρόνο, μέχρι να επιτευχθεί σε μια κρίσιμη μάζα της ανθρωπότητας που θα φέρει αλλαγές σε όλη την ανθρωπότητα και στον κόσμο, και έτσι δεν προλαβαίνουμε το κακό. Και, όταν θα γίνει με το ζόρι, δηλαδή έπειτα από συγκλονιστικές καταστροφές του κόσμου, θα είναι πλέον πολύ αργά. Νομίζω, δηλαδή, ότι η μόνη πιο λογική και ίσως αναμενόμενη λύση είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος (κατ’ αντικατάσταση μιας παγκόσμιας επανάστασης) που θα ανατρέψει τα πάντα (γι’ αυτό και μάλλον δεν πρόκειται να γίνει. Και γι’ αυτό προσπαθούν να τον αντικαταστήσουν με τον virtual παγκόσμιο πόλεμο εναντίον της «τρομοκρατίας»). Αν δεν γίνει ένας «λυτρωτικός» αληθινός παγκόσμιος πόλεμος, πολύ σύντομα θα οδηγηθούμε σε μορφές κοινωνίας μπροστά στις οποίες το 1984 ή το Mad Max, θα μοιάζουν με Μίκυ Μάους. Διαλέγουμε και παίρνουμε…”

ΠΗΓΗ http://www.antidogma.gr/2009/08/economy-dogma/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος