Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΥΔΕΝ ΘΕΤΩΝ ΟΡΙΟΝ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κικέρων: Αρετής και Φιλοσοφίας εγκώμιο



     O Κικέρων, τέκνο του Εκλεκτικισμού, έζησε ανάμεσα στο 106 και στο 43 πριν τον Χριστό. Υπήρξε πολιτικός, δικηγόρος και παραγωγικός συγγραφέας.
Έζησε έντονη πολιτική ζωή, πέρασε από πολλές και σημαντικές δημόσιες θέσεις· προσπάθησε μάταια να αναστηλώσει τις δημοκρατικές αρχές, στα τελευταία χρόνια του εμφυλίου πολέμου, που κατέστρεψε τη ρωμαϊκή δημοκρατία.  Ο Κικέρων γνώρισε καλά, και στοχάστηκε εκλεκτικά, τρία κυριαρχικά ρεύματα της ελληνικής φιλοσοφίας: τον επικουρισμό, το στωικισμό και τον σκεπτικισμό. Η απήχηση και η σημαντική ιστορική του επίδραση, οφείλεται στην ικανότητα που είχε να αφομοιώνει και να εκθέτει με σαφήνεια τις θεωρίες των τριών σχολών. Ο ίδιος κρατούσε μια σκεπτικιστική στάση, χωρίς όμως ακρότητες, και χωρίς να θυσιάζει τα πάντα στο βωμό της αμφιβολίας. Αξιοποιούσε, από την κάθε φιλοσοφία, τα στοιχεία που συμπλήρωναν το δικό του όραμα για τον άνθρωπο και την ηθική.
           Το κείμενο στο οποίο αναφέρομαι εδώ, ανήκει στον κύκλο των «Τουσκουλάνιων συζητήσεων». Ο τίτλος προέρχεται από το όνομα της πόλης, στην οποία ο Κικέρων είχε το σπίτι, που αποτέλεσε, υποτίθεται, τον τόπο διεξαγωγής των φανταστικών διαλόγων, που αποτυπώθηκαν ως κείμενα φιλοσοφίας. Κυρίαρχη ιδέα των κειμένων, είναι πως η αρετή αποτελεί το ύψιστο αγαθό. Ας δούμε όμως τα πράγματα παραστατικότερα, πιο ζωντανά, όπως εκφράστηκαν με την πένα του Κικέρωνα.      
            Στον πρόλογο του πέμπτου βιβλίου, ορίζει πως η φιλοσοφία μπορεί να εξασφαλίσει την ευτυχία. Δεν πρέπει να ξεχνούμε, ότι βρισκόμαστε σε εποχή που οι άνθρωποι βίωναν άμεσα, έντονα, κάθε όψη της ζωής, πολιτικής και προσωπικής. Η τύχη τους εξαρτιόταν από την ευστοχία της προσωπικής τους απόφασης. Για τους υποψιασμένους, λοιπόν, τους έξυπνους ανθρώπους, που δεν έπαιρναν αστόχαστα τη ζωή τους, και ήξεραν τους κινδύνους που παραμονεύουν την απερισκεψία και την αδιαφορία, η καλλιέργεια της σκέψης μπορούσε να οδηγήσει στην όξυνση της αντίληψης και στην αποτελεσματικότητα της πράξης. Η πράξη, αξίωνε η φιλοσοφία, έπρεπε να είναι πράξη αρετής, πράξη που δεν θα προκαλεί προβλήματα, που δε θα περιφρονεί, δηλαδή, και δε θα βάζει σε κίνδυνο τη ζωή· πράξη που θα προστατεύει και θα δίνει προτεραιότητα στην ακεραιότητα, την ενδυνάμωση και τη βελτιστοποίηση του χαρακτήρα, του ήθους.
            «Είναι αρκετή η αρετή, για να ζούμε ευτυχισμένοι. Παρόλο που», γράφει ο Κικέρων, «είναι δύσκολο να αποδείξουμε αυτή τη θέση, αφού τα βάσανα που οφείλονται στην τύχη είναι πολλά και διάφορα, είναι από εκείνες που πρέπει να εργαστούμε για να αποδείξουμε πιο εύκολα· γιατί, ανάμεσα σ’ όλα τα ζητήματα που πραγματεύεται η φιλοσοφία, δεν υπάρχει περισσότερο σημαντικό και περισσότερο σπουδαίο.» Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος που πασχίζει να αποδείξει τη δύναμη της αρετής, είναι ο ενάρετος άνθρωπος,  που θέλει να πείσει τον εαυτό του ότι μπορεί να επιβιώσει έτσι, με όπλο την αρετή, παρόλο που αυτή μπορεί, κατά κάποιον τρόπο, να τον αποδυναμώνει και να τον εκθέτει στην περιφρόνηση και τις προσβολές ανθρώπων, που νοιάζονται μόνο για την ισχύ και το κέρδος. Μήπως όμως τελικά, και στην πράξη, μπορεί να επιβεβαιωθεί η αριστοτελική αρχή, ότι η αρετή δείχνει το δρόμο για την ευτυχία, ακόμα και για την υλική ευημερία.
     Για τον Κικέρωνα, «το κίνητρο που έσπρωξε όσους πρώτοι αφιερώθηκαν στη μελέτη της φιλοσοφίας, είναι να εγκαταλείψουν τα πάντα, για να ζήσουν μια, όσο γίνεται, καλύτερη ζωή· και είναι με την ελπίδα να ζήσουν ευτυχισμένα, που φρόντισαν τόσο και εργάστηκαν γι’ αυτή τη μελέτη. Αν ανακάλυψαν και έφθασαν στη γνώση της αρετής, κι αν η αρετή τούς βοήθησε αρκετά για να ζήσουν ευτυχισμένοι, ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι δεν είχαν δίκιο να ασχοληθούν με τη φιλοσοφία, κι ότι εμείς δεν έχουμε δίκιο να ασχοληθούμε πάλι; Αν όμως η αρετή, εξαρτημένη από ποικίλες και αβέβαιες συμπτώσεις, υπόκειται στις μεταβολές της τύχης, και δεν έχει αρκετή δύναμη για να προστατέψει τον εαυτό της, φοβάμαι ότι δεν πρέπει να στηριζόμαστε τόσο στην εμπιστοσύνη μας στην αρετή, με την ελπίδα να ζήσουμε ευτυχείς, όσο ν’ αρχίσουμε να προσευχόμαστε στους θεούς. Εγώ, γράφει ο Κικέρων, καθώς σκέφτομαι τα δυστυχήματα με τα οποία με έχει δοκιμάσει η τύχη, καμιά φορά αμφιβάλλω για τη θέση – ότι αρκεί η αρετή, για να ζήσουμε ευτυχισμένοι – και φοβάμαι την αδυναμία και την ευπάθεια του ανθρώπου. Φοβάμαι ότι η φύση, που μας έδωσε σώματα ασθενικά, και που συνέδεσε μ’ αυτά ασθένειες αγιάτρευτες, και αφόρητους πόνους, μας έδωσε επίσης ψυχές που επηρεάζονται από τις σωματικές ταλαιπωρίες, και είναι εκτεθειμένες, με τη σειρά τους, σε δικές τους ανησυχίες και πόνους. Όμως, κατηγορώ τον εαυτό μου, που εκτιμώ τη δύναμη της αρετής σύμφωνα με την αδυναμία του άλλου, και ίσως τη δική μου, και όχι σύμφωνα με την ίδια την αρετή. Πράγματι, αν, και μόνο, υπάρχει αρετή, ... όλα τα δυστυχήματα που μπορούν να βρουν τον άνθρωπο βρίσκονται χαμηλότερα απ’ αυτή· τα βλέπει από ψηλά και τα περιφρονεί· απαλλαγμένη εντελώς από ελαττώματα, σκέφτεται πως τίποτα δεν την ενδιαφέρει, εκτός από τον εαυτό της. Κάνουμε τη δυστυχία πιο βαριά με το φόβο, όταν πρόκειται να έλθει, και με τη θλίψη, όταν βρίσκεται εδώ· αλλά προτιμάμε να κατηγορούμε τη φύση, περισσότερο, από το να καταδικάζουμε το σφάλμα μας».
          Ο Κικέρων πιστεύει πως «πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να ζητήσουμε από τη φιλοσοφία να μας απαλλάξει από τα ελαττώματα, όπως απ’ όλες τις αδυναμίες και τις κακές μας συνήθειες. Με τη θέλησή μου, γράφει, κι επειδή μου άρεσε, στράφηκα προς τη φιλοσοφία, από πολύ νωρίς στη ζωή μου· αφού υπέφερα τόσα επώδυνα δυστυχήματα, χτυπημένος από την τρικυμία, βρίσκω καταφύγιο μέσα στο ίδιο λιμάνι, απ’ το οποίο ξεκίνησα. Ω φιλοσοφία, οδηγέ της ζωής, εσύ που αναζητείς την αρετή, και καταδιώκεις τα ελαττώματα, τι θα μπορούσε να είναι, χωρίς εσένα, δε λέω η δική μου ζωή, αλλά η ζωή όλων των ανθρώπων; Εσύ γέννησες τις πόλεις· εσύ συγκέντρωσες σε κοινωνία τους σκόρπιους ανθρώπους· εσύ τους έφερες κοντά, πρώτα με τις κατοικίες τους, μετά με τους συζυγικούς δεσμούς, και, τέλος, με το δεσμό της γραφής και του λόγου· εσύ ανακάλυψες τους νόμους· εσύ είσαι η κυρία των ηθών και της παιδείας. Σ’ εσένα βρίσκουμε καταφύγιο· από σένα ζητούμε βοήθεια· σ’ εσένα αφιερωθήκαμε τώρα, όχι όπως άλλοτε, εν μέρει, αλλά ολοκληρωτικά, και δίχως επιφύλαξη. Μια μόνη μέρα, που περνά όπως πρέπει, και σύμφωνα με τις επιταγές σου, πρέπει να την προτιμήσουμε από μια ζωή αθάνατη, που περνά μέσα σε κακές συνήθειες. Ποια βοήθεια θα ήταν για μένα περισσότερο χρήσιμη από τη δική σου, εσύ που μας χάρισες μια ζωή ήρεμη, και μας απάλλαξες από το φόβο του θανάτου; Θέλουμε ακόμα πολύ, είναι αλήθεια, για να επαινέσουμε τη φιλοσοφία όσο της αξίζει, για το ρόλο της μέσα στη ζωή των ανθρώπων· οι περισσότεροι αδιαφορούν, και πολλοί, κιόλας, την κατηγορούν· έχουν το θράσος να κατηγορούν αυτή που γεννά τη ζωή, και να στιγματίζονται με μια μητροκτονία· οι άνθρωποι είναι αρκετά ασεβείς και αχάριστοι, για να κατηγορούν εκείνη που θα έπρεπε να σέβονται, αν είχαν μπορέσει να καταλάβουν λίγο αυτό που είναι. Αλλά, νομίζω, αυτό το σφάλμα, αυτό το σκοτάδι, που απλώνεται μέσα στο πνεύμα εκείνων που δεν ξέρουν, οφείλεται στο γεγονός ότι δεν μπορούν να στρέψουν το βλέμμα τους αρκετά μακριά προς τα πίσω, και στο γεγονός ότι δε βλέπουν πως, εκείνοι που έχουν δώσει μορφή στην ανθρώπινη ζωή, ήταν φιλόσοφοι.»
          Τι θα ’λεγε ο φιλόσοφος, όμως, σ’ εκείνον που θα αμφισβητούσε τη δύναμη της αρετής, και θα υποστήριζε ότι, μόνο η αρετή, δεν αρκεί για να ζήσουμε ευτυχισμένοι; «Για να ζήσουμε με δικαιοσύνη, γράφει ο Κικέρων, με ευπρέπεια και τιμή· με μια λέξη, για να ζήσουμε καλά, η αρετή δε μας βοηθάει αρκετά;... Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι, όποιος ζει μέσα στο κακό, δεν είναι δυστυχισμένος, ή να αρνηθεί ότι, ο άνθρωπος που ζει μέσα στο καλό, έχει ζωή ευτυχισμένη;
      Εδώ ο Κικέρων συναντιέται με τον Πλάτωνα. Στον διάλογο Γοργίας, ο Πλάτων παρουσιάζει τον Πώλο να λέει στο Σωκράτη: «...πρόσφατα και παλαιότερα παραδείγματα, μπορούν να σε διαψεύσουν, και να αποδείξουν ότι πολλοί άνθρωποι που αδικούν είναι ευτυχισμένοι. - Ποια παραδείγματα; ρωτά ο Σωκράτης. – Δεν βλέπεις τον Αρχέλαο, το γιο του Περδίκου, τον άρχοντα της Μακεδονίας; - Ακουστά τον έχω. – Σου φαίνεται λοιπόν ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος; - Δεν ξέρω, Πώλε· δεν συζήτησα ποτέ με τον άνθρωπο. – Τι; Πρέπει να του μιλήσεις για να ξέρεις; Δεν μπορείς αλλιώς να καταλάβεις ότι είναι ευτυχισμένος; - Μα το Δία, δεν μπορώ. – Μου φαίνεται, Σωκράτη, πως ούτε για το μεγάλο βασιλιά, μπορείς να πεις ότι ξέρεις, πως είναι ευτυχισμένος. – Την αλήθεια θα πω· γιατί δεν ξέρω αν είναι μορφωμένος και δίκαιος. – Τι πράγμα; Σ’ αυτά τοποθετείς την ευτυχία; - Αυτό είπα μόλις τώρα, Πώλε· ισχυρίζομαι ότι ο δίκαιος και καλός άνδρας, το ίδιο και η γυναίκα, είναι ευτυχής, ενώ ο άδικος και ο κακός δυστυχής. – Δηλαδή, σύμφωνα με όσα λες, τούτος εδώ, ο Αρχέλαος, είναι δυστυχής; - Σίγουρα φίλε μου, αν είναι άδικος.» (470c9-471a3)
      Όλοι οι σημαντικοί φιλόσοφοι, οι μεγάλοι εραστές της ζωής, όρισαν συνάντηση εκεί, κοντά στην αρετή, και δεν χάθηκαν· και δικαιώθηκαν ... όλοι ...· και έζησαν (και ζουν ακόμα δηλαδή)... όλοι...
                                                                                 Ι.Σ.Χριστοδούλου

ΠΗΓΗ http://ischrist.blogspot.gr/2011/05/blog-post.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ΑΡΚΑΔΕΣ ΕΣΜΕΝ

H ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Ο ΟΡΚΟΣ

«Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρείαν κατά πάντα. Να φανερώσω το παραμικρόν από τα σημεία και τους λόγους της,.......


Ορκίζομαι ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΝ ΜΙΣΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΥΡΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους, θέλω ενεργεί κατά πάντα τρόπον προς βλάβην και αυτόν τον παντελή όλεθρόν των, όταν η περίστασις το συγχωρήσει.

Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινά συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου. Να προσφέρω εις αυτόν σέβας και υπακοήν, αν είναι μεγαλύτερος εις τον βαθμόν και αν έτυχε πρότερον εχθρός μου, τόσον περισσότερον να τον αγαπώ και να τον συντρέχω, καθ΄όσον η έχθρα μου ήθελεν είναι μεγαλυτέρα.


Ορκίζομαι ότι καθώς εγώ παρεδέχθην εις Εταιρείαν, να δέχομαι παρομοίως άλλον αδελφόν, μεταχειριζόμενος πάντα τρόπον και όλην την κανονιζομένην άργητα, εωσού τον γνωρίσω Έλληνα αληθή, θερμόν υπερασπιστήν της πατρίδος, άνθρωπον ενάρετον και άξιον όχι μόνον να φυλάττη το μυστικόν, αλλά να κατηχήση και άλλον ορθού φρονήματος.


Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, να είμαι ενάρετος. Να ευλαβώμαι την θρησκείαν μου, χωρίς να καταφρονώ τας ξένας. Να δίδω πάντοτε το καλόν παράδειγμα. Να συμβουλεύω και να συντρέχω τον ασθενή, τον δυστυχή και τον αδύνατον. Να σέβομαι την διοίκησιν, τα έθιμα, τα κριτήρια και τους διοικητάς του τόπου, εις τον οποίον διατριβώ.

Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !


Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.


Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν των ομογενών μου ότι αφιερώνομαι όλως εις Σε.


Εις το εξής συ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου.

Το όνομά σου ο οδηγός των πράξεών μου, και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Η θεία δικαιοσύνη ας εξαντλήσει επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της, το όνομά μου να είναι εις αποστροφήν, και το υποκείμενόν μου το αντικείμενον της κατάρας και του αναθέματος των Ομογενών μου, αν ίσως λησμονήσω εις μίαν στιγμήν τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου.


Τέλος ο θάνατός μου ας είναι η άφευκτος τιμωρία του αμαρτήματός μου, δια να μη λησμονώ την αγνότητα της Εταιρείας με την συμμετοχήν μου».

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας
ΕΔΩ.....ΚΟΤΕΣ ΤΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥ...ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΛΙΛΙ

Διαδήλωση κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας Το Σάββατο 3 Δεκ. 2011 πραγματοποιήθηκε στο Palais des Sports Murcel Cerdan συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του Μεγάλου Διδασκάλου της GLNF.

Οι περίπου 1200 παρευρισκόμενοι ζήτησαν την απομάκρυνση του Μ.Δ Francis Stefani κατηγορώντας τον για τον τρόπο που διοικεί την συντεχνία. Οι διαδηλωτές τραγούδησαν το γνωστό τραγούδι των Παρτιζάνων (Marseillaise) και κατέθεσαν στεφάνι παραπέμποντας στο θάνατο της αδελφότητας.

Να σημειωθεί ότι η διαδήλωση καλύφθηκε από τον τύπο με εκτενή αναφορά από την LaParisien .


ΑΠΟ ΤΟ BLOG

http://tektonismos.blogspot.com/2011/12/blog-post_05.html?spref=fb

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ

ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΣΘΕ
Από το Freemasonry today (τεύχος Μαρτίου 2009). Ποιοί είναι οι εικονιζόμενοι ; Κάντε κλικ στη φωτογραφία και φουσκώστε από Εθνική Υπερηφάνεια

ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ

Για πάνω από τέσσερα χρόνια καλούμε τη διοίκηση της Μεγ. Στοάς να κάνει έστω μια δήλωση για το όνομα της Μεγάλης Στοάς που φύτεψαν οι άγγλοι στην γειτονική χώρα που καπηλεύεται την πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Μακεδονίας αλλ' όλης της Ελλάδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων έχουν αγανακτήσει με την θυελώδη σιωπή της διοίκησης της Μεγάλης Στοάς, που περιφρονεί όχι μόνο τα Εθνικά μας θέματα αλλά και την μοναδική πατριωτική παράδοση του Ελληνικού Ελευθεροτεκτονισμού.
Απευθυνόμενοι σ' αυτούς τους λέμε " ...το 1993 οι Άγγλοι σας απαναγνώρισαν γιατί ένας καλεσμένος σας μίλησε σε ανοιχτή εκδήλωση για το Μακεδονικό και σε λίγα χρόνια σας φυτεύουν στα Σκόπια μιά Μεγάλη Στοά με το όνομα της Μακεδονίας που καπηλεύεται μέχρι και το σήμα σας (το Γ). Εσείς παρίστασθε σε κοινές διεθνείς εκδηλώσεις με τους Σκοπιανούς και δεν κάνετε ούτε μια απλή δήλωση, όπως ο τελευταίος μουσικοχορευτικός σύλλογός μας σε ανάλογες εκδηλώσεις . ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΩΡΕ."

ΠΡΟΣΟΧΗ - attention -achtung-attenzione- ΠΡΟΣΟΧΗ

Το παρόν ιστολόγιον είναι ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ δια τους Τέκτονες τους ανήκοντες εις στοάς υπό την Μ. ΣΤ. της Ελλάδος, καθότι διάκειται εχθρικώς προς την παρούσα διοίκησή της (όπως ισχυρίζεται η ίδια )
Η δια του διαδικτύου διακίνηση του περιεχομένου του, ως και η ανάγνωση, υπαγόρευση, φωτοαντιγραφή η άλλη αναπαραγωγή, διαφήμιση, προώθηση, επίδειξη, όλου η μέρους, κατοχή, χρήση, νομή δι' αντιφωνήσεως η μη , μετ' εκταξεως η μη , μίσθωση, δωρεά, δωρεά αιτία θανάτου, νέμηση ανιόντος, πώληση με αντιφώνηση νομής η μη, δάνειο , χρησιδάνειο, εισαγωγή, εξαγωγή και εμπορία του, επιφέρει πειθαρχικόν έλεγχον, συμφώνως τω άρθρω 203 παρ. 2γ και 3α δ και ι του Γενικού Κανονισμού της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος (αρμόδιος κ. Τρουχίλο, οδός Ιεράς Εξετάσεως και Στάλιγκραντ 13, Τ.Κ. 666. Μεσαίωνας
Treblinka, 7ο Κρεματόριο δεξιά)


Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ - ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ

Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΑΛ -  ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΛΑΜΟΓΙΟ
Εκείνα τα κόλπα με τις μεταχρονολογημένες πληρωμές και τις γυψοσανίδες πως μου ξέφυγαν ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ?
ΩΡΕ ΤΙ ΜΑΝΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ?

ΠΡΟΣ ΛΕΒΕΝΤΕΣ

ΤΕΛΙΚΑ ΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΤΑΛΛΗΡΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Η ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΓΑΡΓΑΡΑ

Ποίον αφορά η κατωτέρω περιγραφή του αειμνήστου Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Χρυσάνθου Κατσικοπούλου

“…..Εν γνώσει του ψευδολογών….εμφανίζεται ως τελείως αναξιόπιστος και κάθε άλλο Χριστός και ενάρετος , καθόσον προκειμένου να καταστή ενεργόν μέλος του Υπάτου Συμβουλίου, απηλλωτρίωσε τον εαυτόν και την προσωπικότητά του, καταστάς πράγματι ΠΡΑΓΜΑ, RES, ΟΝΙΟΝ, διαπραγματευθείς την ψήφον του δια δολοπλοκιών και δια προσπαθειών όπως εξακριβώσει ποίος θα τον προέκρινεν ως Ανθύπατον, ίνα τον ψηφίση ως Ύπατον…ο πολέμιος του Σκωτικού Τεκτονισμού, ο υβριστής του Υπάτου Συμβουλίου, ο ανέντιμος και διαφθορεύς αφού εβολιδοσκόπει Κρ. Αδελφούς ους προσεπάθει να διαφθείρει ….έρπων και λίχων….εξακολουθών την επιδειξιομανίαν του…ως άλλος σατραπίσκος…μεθυσμένος με την πρόσκαιρον δόξαν του…”


ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ

ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ
Ο επίσκοπος Πειραιά εδώ και χρόνια επιδίδεται συστηματικά σε υβριστική και συκοφαντική εκστρατεία κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Στα πλαίσια της εκστρατείας αυτής έχει ασκήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσφυγή με την οποία επιδιώκει την διάλυση των Τεκτονικών στοών. Πρόσφατα και με αφορμή τις δηλώσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πολιτική κατάσταση της χώρας, εμφανίσθηκε σε Τηλεοπτικές εκπομπές μεγάλης ακροαματικότητας και συνέχισε τις υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις κατά του Ελευθεροτεκτονισμού. Απ’ όσα γνωρίζουμε ουδεμία τεκτονική δύναμη αντέδρασε με οποιοδήποτε τρόπο. Η τεκτονική ιστορία μας πληροφορεί ότι σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι τεκτονικές αρχές εκδήλωναν άμεσα σοβαρότατες αντιδράσεις προκειμένου όχι μόνο να παύσουν οι άδικοι επιθέσεις αλλά και δια να ενημερωθούν περί του Τεκτονισμού οι απληροφόρητοι πολίτες. Σήμερα που βρισκόμαστε σε εποχή γενικευμένης κρίσης, όπου εκκολάπτονται και εμφανίζονται συνεχώς αλυτρωτικές και συνομωσιολογικές θεωρίες αποδίδουσες στον Ελευθεροτεκτονισμό κάθε κακό, οι τεκτονικές διοικήσεις κοιμόνται μακαρίως τον ύπνο της εσωστρέφειας και της πρωτοφανούς ανικανότητας και δυστυχώς δικαιώνουν συνεχώς την αυστηρή κριτική μας. Δημοσιεύουμε τελείως ενδεικτικά απόκομμα της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ της 1.3.1909 όπου περιέχεται άρθρο του τότε Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Εμμ. Γαλάνη, περί τεκτονισμού (χρησιμοποιεί τον σωστό όρο «ελευθεροτεκτονική»). Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε εξ αφορμής και σε απάντηση επιθέσεων όχι Επισκόπου μεγάλης πόλεως, αλλ’ ενός ιεροκήρυκα του Βόλου, το 1909 και όχι το 2010. Αθήνα Δεκέμβρης 2010 Καθηγητής Σπήλιος Αναγνωστόπουλος